ခ်င္းျပည္နယ္ခရီးသြားမွတ္တမ္း

ခ်င္းျပည္နယ္ခရီးသြားမွတ္တမ္း

ကြ်န္ေတာ္က၀န္ထမ္းတစ္ဦးပါလို့ ပီယ၀ါစာမက်ဘဲ မိတ္ဆက္ပါရေစ ၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ အခ်ိန္မေရြး ေနရာေဒသမေရြး တာ၀န္ေပးလာရင္သြားရမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမွာေလ ဌာနကေပးတဲ့တာ၀န္တစ္ခုနဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္ ရိဒ္ေခါဒါရ္ၿမိဳ႕နယ္ ဟိုင္မြာရြာသစ္ကို သြားေရာက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမယ္တဲ့
နာဂစ္ႏွိပ္စက္လို႔ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာေနရတာၿငီးေငြ႔ေနတာေၾကာင့္ ေလေကာင္း ေလသန့္ေလးရွဴရိႈက္ရင္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း (က်န္းမာမွ အလုပ္လုပ္ႏိုင္မွာေလ ) ကိုယ္မေရာက္ဘူးတဲ့ေဒသကိုလည္းသြားရ ေနာက္တစ္ခုက ေျပာရမွာေတာ့ ခပ္ရွက္ရွက္ `` ရွက္ေတာ့ပါဘူး ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ ´´ ရန္ကုန္ကေနကေလးကိုေလယာဥ္ကလဲ ပထမဆံုး စစီးရမွာေလ ျမန္မာ့ေျမကို ေလယာဥ္ေပၚကေန တစ္၀ႀကီးၾကည့္ခြင့္ရမွာဆိုေတာ့ ျမန္ျမန္သြာ ခ်င္လွၿပီ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းက ခရီးစဥ္ဖ်က္လို့ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေစာင့္လိုက္ရလို့ စိတ္တိုမိေသးတယ္ ``စိတ္တိုတတ္တာကလည္းေမြးရာပါအက်င့္ဆိုုေတာ့ ´´ ေလယာဥ္ေပၚ မွာကေတာ့ အိပ္ခ်င္တာေတာင္အိပ္မငိုက္ႏိုင္ဘဲ တစ္၀ႀကီးေငးခဲ့တာေပါ့ ေတာသားၿမိဳ႔ကို ေရာက္သလိုေလ ကေလးေရာက္တဲအထိပါပဲ အဆင္ေျပပါတယ္
အလုပ္ေဖာ္သူငယ္ခ်င္းကလည္းကေလးက သူ႔အိမ္ရွိေတာ့ သူညီကိုဖုန္းဆက္ေပးထားၿပီးသား သူ႔ညီေလဆိပ္ကိုလာႀကိဳတယ္ေလ ကေလးၿမိဳ႔ကလည္းေတာ္ေတာ္သာယာပါတယ္ လမ္းေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ၿမိဳ႕အဆင့္အတန္းမီ တည္းခိုခန္းေကာင္းေကာင္းေတြလဲရွိ သြားလာေရးလည္း အဆင္ေျပတယ္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကလည္း အစားအေသာက္ကအစ ေတာ္ေတာ္ဧည့္၀တ္ေက်ပါတယ္ ေနာက္ေန့မနက္မွာဘဲ ခ်င္းေတာင္တန္းကားဂ်စ္ကားနဲ ရိဒ္ေခါဒါရ္ၿမိဳ႔ကို ခရီးႏွင္္ခဲ့တယ္
``ေျပာရဦးမယ္ ဂ်စ္ကားဆိုလို႔ျမင္ဘူးသေဘာက္က စက္မႈဇုန္ကထုတ္တဲ အလ်ားမဆိုသေလာက္ ရွည္တဲ့ကားေလးေတြပဲေလ
အံ့ၾသမိတာနဲ့ စပ္စုၾကည့္လိုက္တယ္ ``၀ါသနာေၾကာင့္လည္းပါတာေပါ့ ´´ ဒီေတာ့ကားဆရာက
မပူပါနဲ့ ကားကအင္ဂ်င္ပါ၀ါ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္တဲ့ ငိုေတာင္ငိုခ်င္တယ္ ဟင့္ ဟင့္ `` မယံုခ်င့္ယံုခ်င္ဟုတ္ကဲ့ေပါ့ ´´ စိတ္ထဲကေတာ့ ေတာင္ဆင္း ေတာင္တက္မွာေမာင္းေနရတာ ဘယ္driver မွ ကိုယ့္အသက္ကိုစြန္ၿပီး မေကာင္းတဲ့ ကားကိုေမာင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လို့ေတြးမိတယ္
ကားထြက္ခါနီး လိုက္ပို့တဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ့ညီက အစ္ကိုေတာင္ေပၚမွာထမင္းစားရင္ ခ်င္းေတြ ခ်က္တဲ့ဟင္းကေပါ့တယ္ ``ဆား´´ကို Chi က်ီရ္``ျငဳပ္သီး´´ကို Hmarcha မွာရ္ခ်ား ဒါေလးမွတ္သြားဆိုလို နဂါးႏိုင္ေပါက္က်ိဳင္းလိုမဟုတ္ဘဲ စကားႀကီးႏွစ္ခြန္းကို Not book မွာ ေရးမွတ္ခဲ့တယ္ေလ ဒီလိုနဲ႔ ကားစထြက္ၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာ 9မိုင္ကို ေရာက္ေတ့ာခဏရပ္ၿပီး ကားဆရာက သူ႔ေဘးက ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးႀကီးကို လမ္းခရီးမွာ ေန့ခ်င္းေပါက္ေရာက္ေအာင္ဆုေတာင္းၾကမယ္ဆိုေတာ့ ခ်င္းမႀကီးက ကားေပၚပါလာတဲ့ ခ်င္းလူမ်ိဳးခရီးသည္ေတြကို ခ်င္းလိုေအာ္ေျပာၿပီး အားလံုးၿငိမ္ေနၾကတယ္ တတြတ္တြတ္ရြတ္ ၿပီးသြားေတာ့ အားလံုးက `` အာမင္ ´´
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အရိုေသေပးရံုကလြဲလို့ ဘာေအာ္ရမွန္းမသိ ၿငိမ္ေနရတယ္
ေၾသာ္ ဒါကလည္းသူတို့ရဲ့ ရိုးရာဓေလ့နဲ့ ယံုၾကည္မႈကိုး ကြ်န္ေတာ္တို့ေျမျပန္႔မွာလည္း တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ကားဆရာမ်ားကို ျမင္ဘူးပ ကားထြက္ခါနီးရင္စီရာရင္ေပၚ လက္ျဖာယွက္လို႔ ဘုရားရွိခိုးၾကတာ အခုမွသတိရမိတယ္ အိမ္ကထြက္ခါနီးမွာ မာတာမိခင္က ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲကို မွတ္မွတ္ရရထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ဘုရားစာအုပ္ အခုေတာ့မမွီေတာ့ၿပီ ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ ခရီးေဆာင္အိတ္ကို ႀကိဳးနဲတုတ္ထားၿပီေလ `` ဒီေနရာမွာ စကားစပ္မိလို႕ ကြ်န္ေတာ့္အရင္ ဒီေဒသကိုသြားခဲ့ဘူးတဲ့ ေနာင္ေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ စကားကို တစ္ဆင့္ျပန္ပြားလိုက္မယ္ ခရီးေဆာင္အိတ္ဆိုလို႔ အေကာင္းစာေတြမယူသြားနဲ႕ ပ်က္ဆီးကုန္ပါမယ္ အလကားဘဲ လိုအပ္တာကိုေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ စံုေအာင္ပါႏိုင္ဖို့ ပီနံေဘးလြယ္အိတ္နဲ့ ထည့္သြား ၾကေနာ္ ´´ ဒီလိုနဲ႔ကားဆက္ထြက္လို႔ သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ တေျဖးေျဖးျမင့္လာတဲ့ေေတာင္ေလး ေတြကိုေက်ာ္ရင္း Driver ရဲ့ ကားေမာင္းကြ်မ္းက်င္မႈ ၊ ကားရဲ့အင္ဂ်င္ကလည္း အစပိုင္းမွာေျပာခဲ့ သလိုတကယ္ေကာင္း တဟီးဟီးနဲ့ ေတာင္ေပၚလမ္းသြယ္ေလးေတြကို ေကြ႔၀ိုက္ေရွာင္တိမ္းရင္း သိုင္ငင္ ဆိုတဲ့ ရြာေလးကိုေရာက္ေတာ့ ထမင္းစားနားခ်ိန္မွာ ဖိုးျပားေျပာတဲ့` ျငဳပ္သီးနဲ့ ဆား´ စကားႀကီး ႏွစ္ခြန္းကေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္သားလား ထမင္းစားေသာက္ၿပီးၾကေတာ့ ေန့ခ်င္းေရာက္ဖို့အေရး ခရီးဆက္ထြက္ၾကတာေပါ့ - သိုင္ငင္ အထိလမ္းကေတာ့ ေအးေဆးေလ အရင္တုန္းက မူဆယ္လမ္းကို သြားဘူးထားေတာ့ ေၾကာက္စိတ္မရွိ ေပ်ာ္ေနေသးပါတယ္ သိုင္ငင္ကေက်ာ္ေတာ့္ ေတာင္ေတြက တျဖည္းျဖည္းျမင့္သထက္ျမင့္လာတယ္ လမ္းကအတန္ အသင္ေကာင္းေပမယ့္ ေတာင္ေတြကမတ္လာေတာ့ နည္းနည္လန့္လာတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘးနားကခ်င္းအမ်ိဳးသမီးႀကီးကေတာ့ အိပ္ၿမဲအိပ္ေနဆဲ သူတို႔အတြက္ကေတာ့ ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာေပါ့ ေတာင္ျမင့္လို့ အေအးဓါတ္နဲနဲပိုလာေပမယ္ အဲကြန္းလြတ္ထားတဲ့ ကားနဲ့ ခရီးသြားရသလိုပါလား ကုန္ခိ်န္အမ်ားႀကီးတင္ထားေပမယ့္လည္း ကားကစီးလို့ေကာင္းေအာင္ ညိမ့္ညိမ့္ေလးမို ကိုယ္တိုင္လည္း အိပ္ငိုက္ခ်င္ပါတယ္ တစ္ခါ တစ္ခါ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ တို့ကားေအာက္က တိမ္တိုက္စုေလးေတြ ေနာက္ၿပီးထမင္းစားနားခဲ့တဲ့ ေတာင္ေပၚရြာေလးက ျမင့္တယ္ထင္ခဲ့တာ အဲဒီေတာင္ကိုေကြ႔၀ိုက္တက္ေနတုန္းၾကည္လိုက္ေတာ့ ပ်ပ်ေလးသာ ျမင္ရတယ္ေလ ကြ်န္ေတာ္ဒီစာေရးတာကို ခ်င္းလူမ်ိဳးေတြဖတ္လိုက္ရရင္ ဒီစာေရးတဲ့ေကာင္ အေျခာက္လို့ ေျပာမွာေသခ်ာတယ္ ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကားေခါင္းခန္းက လိုက္လာတာေလ ေခါင္းခန္းေနာက္ခန္းက ကုန္ေတြၾကားမွာလိုက္တဲ့ ကေလးမေလးေတြ က ေရွ့ေနာက္အမီွရွိေပမယ့္ ေဘးဘယ္/ညာမွာဘာမွအကာမရွိ ခ်ိဳင့္မွယိမ္းလိုက္ရင္ မေတြး၀ံ့စရာ အေလ့အက်င့္မရွိရင္ အိပ္ငိုက္ၿပီးျပဳတ္က်ႏိုင္တယ္ေလ က်လို့ကေတာ့ မဟူရာေခ်ာက္နက္ထဲ က်သလို အစဘယ္မွာမွန္းသိမွာမဟုတ္ဘူး - ကိုလြင္မိုးရဲ့ ခ်င္းေတာင္ခရီးသြားမွတ္တမ္းထဲမွာ ေျပာတဲ့ ခ်င္းကားေတြက ထင္းေတြတင္ၿပီး ေတာင္ေအာက္ကိုတအိအိ ဆင္းလာတာေတြလိုက္ေသးတယ္ ေနာက္ထပ္ Model အသစ္တစ္ခုက ကေလးေလးေတြ ဟိုနားဒီနားစီးတဲ သံုးဘီးဆိုင္ကယ္ေလးေတြလဲ ျမင္ခဲ့ရေသးပါတယ္ ျမင္ကြင္းဆန္းဆန္းေလးေတြနဲ႔ ၾကည္ႏူးစရာပါ ေျမျပန္႔နဲ႕မတူဘဲ အခုလို ျမင့္မားတဲ့ ေတာင္ေပၚ ေဒသကိုစသြားခဲ့ဘူးလို့ေၾကာက္စိတ္ေတြရွိေနေပမယ္ သူတို့ရဲ႔ ေတာင္ေပၚ ဓေလ့ေလးေတြကေတာ့ ဆန္းျပားၿပီး သဘာ၀ရႈခင္းေလးေတြကိုၾကည့္ရင္းေရးမွတ္မဆံုးေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးနည္းနည္းၾကမ္းေပမယ္ သူတို႔ေတြရဲ့ေနထိုင္စားေသာက္ပံု ေလးေတြ အလုပ္အကိုင္ေလးေတြကို အခ်ိန္ရရင္စပ္စုၿပီး ထပ္တင္ပါဦးမယ္ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႔ေလးမွာ ျမန္မာနိုင္ငံမွာအထင္ရွားဆံုး လူသိပ္မသိေသးေပမယ္ ႏိုင္ငံျခား ခရီးသြားေတြအရမ္းစိတ္၀င္စားတဲ့ အသည္းပံုရိဒ္ေရအိုင္ကိုလည္းသြားေရာက္စပ္စုၿပီးအခ်ိန္ရရင္ ေရးတင္ေပးပါမယ္ အခုေတာ့ လက္လွမ္းမီွသေလာက္ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေလးေတြ ၾကည့္လိုက္ပါဦးဗ်ာ



ကြန္နက္ရွင္မေကာင္းလို့ေနာက္မွဘဲပံုေလးေတြတင္ေပးပါမယ္