ဘေလာ့ရြာမွ သတင္းေကာင္းမ်ားစြာ

ဘေလာ့ေလးရြာေလးကို အသင္း၀င္ဖို့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ဘေလာ့အသင္း၀င္ အေျခခံနည္းစနစ္ေလးေတြကိုသင္ယူၿပီး ပထမဆံုးေျခလွမ္းခဲ့ပါတယ္။ ပံုေလးေတြရွာၿပီး `` ေရႊေရာင္ခံစားမႈ ´´ ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီးျပန္ေတာ့ ဘေလာ့မွာ တင္ဖို့ စာသားေတြလိုအပ္လာျပန္ပါတယ္ ။ ဘေလာ့မွာ စိတ္ကူးေကာင္းရင္ေကာင္းသလို့ အပိုင္းေတြအမ်ားႀကီးနဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဒိုင္ယာရီလို့ဘဲေျပာေျပာ နည္းပညာပိုင္းအရ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ဖန္တည္းႏိုင္စြမ္းရွိရင္ ရွိသေလာက္ ဖန္တည္းခြင့္ရွိလို့ေက်နပ္မိပါတယ္။ ဘေလာ့ကို အသက္၀င္ေစဖို့အတြက္ ဖန္တည္းမဲ့အေၾကာင္းအရာပိုင္းေတြေရးခ်ဖို႔ကို အခက္ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ဘယ္သူကပိုစ္၀င္ေရးေပးမွာတုန္း။ ေရးေပးတယ္ထားပါအံုး သူေရးတာက ကိုယ့္ဘေလာနဲ့အဆင္မေျပတာ ၊ တစ္ျခား ကန့္သတ္ခ်က္ေတြ ၊ သေဘာထားမတူတဲ့ ဆန့္က်င္ဘက္အေတြးေတြနဲ့ ဖန္တည္းမႈ မ်ိဳးေတြကိုေရာ ကိုယ္ကတင္ေပးနိုင္ပါ့မလား။ ေနာက္ဆံုးစဥ္းစားမိတာက ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ကိုယ္တိုင္ဘဲဖန္တည္းမယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အရင္က ဘေလာ့ေခါင္းစဥ္ကို ေရႊေရာင္ခံစားမႈဆိုၿပီး ေပးထားတာ။ ဒီေခါင္းစဥ္နဲ့ လိုက္ဖက္မဲ့စာသားတင္ဖို့လိုလာၿပီေလ။
ငယ္ငယ္တည္းက စာေမးပြဲတိုင္းမွာ စာစီစာကံုးေရးတဲ့အပိုင္းကို မေျဖဘဲခ်န္ထားခဲတဲ့သူ ကိုယ့္အတတ္ကိုယ္ဆူး အခုအခက္ေတြရၿပီ ။ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ေျပာခ်င္တဲ့ ျမန္မာစကားကို ျမန္မာလိုခ်ေရးတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း ကိုယ္ေရးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ့ဆီေလ်ာ္မယ့္ စာကားလံုးအသံုးအႏႈန္းေတြကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ လက္ေတြ႔ခ်ေရးခ်ိန္မွာ ေဘာ့ပင္နဲ႔စာရြက္မထိဘဲ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာတဲ့ထိ စဥ္းစားရဘူးပါတယ္။ ( သင္ေပးတဲ့ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ေသခ်ာသင္ေပးတာကို တေလးတစားမယူခဲ့မိတာကို ေနာင္တရမိပါတယ္ ) အရဲစြန့္ေရးၿပီး ကိုယ္တိုင္အထပ္ထပ္ဖတ္ ၊ တည္းျဖတ္လို႔ တင္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အားလပ္ခ်ိန္တိုင္းစာလိုက္ဖတ္တယ္။ အေရးအသားပိုင္းေတြကို ေသခ်ာေလ့လာၿပီး စဥ္းစားမိသမွ်ေတြကို မတင္ျဖစ္တာေနာက္ထားလို့ လက္ကအရင္ခ်ေရးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္းပို့စ္ေလးေတြကို တင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဘေလာ့ရြာမွာ ေယာင္လည္လည္ ေလ်ွာက္သြားရင္းအိမ္တိုင္းမွာ ၀င္ေရာက္မိတ္ဖြဲ႔ရင္းနဲ႔ ဘေလာဂါအားလံုး ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ သင္ဆရာ၊ျမင္ဆရာေတြပါ။ ဘေလာဂါအားလံုး ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့အပိုင္းေတြကို စိတ္ႀကိဳက္ဖန္တည္းေနၾကေပမယ့္ ျမန္မာဘေလာ့ရြာမွာရွိတဲ့ဘေလာ့ဂါအားလံုး တစ္ကိုယ္ေကာင္း မဆန္တတ္ၾကပါဘူး။ နည္းပညာပိုင္းကို ေ၀မွ်သူေတြရွိသလို အခုမွအသစ္မိတ္ဖြဲလာတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လို ရြာသားအသစ္ေတြဆီကို လာေရာက္အားေပးရင္း လက္တြဲေခၚတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘေလာ့ရြာေလးကို စိတ္၀င္စားလို့ေရာက္လာခဲ့မယ္ဆိုခဲ့ရင္လည္း သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို သတ္တိရွိရွိ၀င္ခဲ့ၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါရေစ။ တျဖည္းျဖည္း အဆင္ေျပ လာပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ အားေပးမယ့္သူမရွိေပမယ့္ ကိုဘေလာ့ေလးကိုဖြင့္ၾကည့္ၿပီး ထပ္ကာထပ္ကာဖတ္ေနရတာကလည္း စိတ္ေအးခ်မ္းေနပါတယ္ ။ ကိုယ္ဘေလာ့ကို လာလည္သူေတြက စီေဘာက္မွာ အမွာပါးခဲ့ရင္ျဖင့္ ေျပာမျပတတ္ေလာက္ေအာင္ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။

ဘေလာ့ရြာထဲ အလည္အပတ္သြားရင္း သိသင့္တာေတြအကုန္သိၾကရမွာပါ။ အိုင္တီေခတ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို့လိုလူငယ္ေတြအေနနဲ့ ျပင္ပသင္တန္းေတြမွာ အခ်ိန္ေပးမတက္နိုင္ေပမယ့္ ေခတ္ေနာက္က်စရာမလိုပါဘူး ။ ဘေလာ့ရြာမွ ဘေလာဂါအားလံုး သူတို့သိသမွ်ေတြေ၀မ်ွလို့ ႀကိဳဆိုေနပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္လေလာ့ကို လာေရာက္အားေပးကူညီၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို မွတ္တမ္းတင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။