နာမည္ေျပာင္မ်ားနဲ့ `` ခရီးသည္ ´´

ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ေနက် ကြန္ပ်ဴတာစားပြဲေပၚမွာရွိတဲ့ ရိုက္လက္စ စာရြက္ၾကမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ လက္စသတ္လိုက္ၿပီး Chat Room ထဲကို အပ်င္းေျပ၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အင္ဗိုက္လုပ္ ထားတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ငါလည္း ဦးေက်ာ္ဟိန္းလိုျဖစ္ေနၿပီလို့ ေတြးမိတယ္၊ ကိုယ့္ကို သိေနတဲ့သူေတြက အင္ဗိုက္လုပ္ေနၾကလို့ လက္မခံခဲ့တဲ့အႀကိမ္ေပါင္းလည္း မနဲေတာ့ဘူး။ (မယံုႏိုင္စရာလို့မထင္ပါနဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ Account မွာ A to Z အထိ နာမည္အကုန္ရွိတယ္ဗ် --ဟဲဟဲ) ဒီတစ္ခါေတာ့ သူရဲ႔နာမည္ေလး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္လိုက္ၿပီး `` အင္း မိန္းကေလးေတာ့ျဖစ္နိုင္တယ္ ´´ လက္ခံလိုက္ဦးမွဘဲ ( နာဘူး ) ။ မွတ္ထားေနာ္ ``ေလဒီဖတ္စ္ ´´ ။ အခုလို အိုင္တီေခတ္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဖို လြယ္ပါတယ္။ ရင္းႏွီးခင္မင္မႈအတြက္ေတာ့ ေလ့လာစဥ္းစားၾကရမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ရင္းႏွီးခင္မင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက နာမည္ေျပာင္ေလးေတြေပးလို့ ေခၚတတ္ၾကပါတယ္။

ငယ္ငယ္ထဲက အခုအခ်ိန္အထိ ``ရထားတဲ့ နာမည္ေျပာင္က ေတာ္ေတာ္မ်ားသားလား ။ အရင္ဆံုး မွတ္မိေသးတဲ့ မူႀကိဳေက်ာင္းေလးက စၿပီးမိတ္ဆက္ပါရေစ။ မူႀကိဳေက်ာင္းမွာ ကစားပြဲေလးမဲႏိုက္ၿပီး ကစားျဖစ္ေတာ့ တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး မဲႏိုက္လို့ေပါက္တဲ့ အကေတြ မင္းသမီး ၊ မင္းသား၊ ဦးေရႊရိုး အကေတြေလ ။ ကြ်န္ေတာ့္အလွည့္မွ ` ဆင္က´ တဲ့ဗ်ာ ။ အဲဒီကစၿပီး မူလတန္း ၊ အလယ္တန္းအထိ ေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းေတြက ``ဆင္ႀကီး´´ေခၚသဗ် ။ အဲဒီေနာက္ ၇ တန္းေက်ာင္းစတက္လို့ ႏွစ္၀က္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ အတန္းပိုင္ဆရာမက စာေမးတာ တစ္တန္းလံုးမရလို႔ ခံုေပၚမတ္တပ္ရပ္ခိုင္းၿပီး တစ္ေယာက္ကို ၃ ခ်က္စီအတီးခံရတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘးကသူငယ္ခ်င္း`` ညီပု ´´ အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ဆရာမကို ``ဆရာမ ခဏေနပါအံုး ´´ လို့ေျပာလိုက္ေတာ့ ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ဆရာမေလသံနဲနဲေပ်ာ့သြားတယ္။ စာဆိုမယ္အထင္နဲ့ `ဆို ´လို႔ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ `` စာမရပါဘူး ညီပုက ဒီေန့မွေက်ာင္းစတက္တာ၊ ၇ ရက္ေလာက္ဖ်ားေနလို့ ဆံပင္ေတာင္ကြ်တ္ေနတယ္လို့ေျပာလိုက္တာ ´´ အဲဒီမွာေဒါသက ေစာေစာကထက္ပိုလာၿပီး `` နင္နဲ့ဘာဆိုင္လို႔ သူမ်ားကိုေရွ့ေနလိုက္တာလဲ ´´ ဆိုၿပီး သူ႔ငယ္ခ်င္းအတြက္ ၃ ခ်က္ေရာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ပါ၊ ေပါင္း ၆ ခ်က္တီးခံလိုက္ရတယ္ ။ ဆရာမေဒါသကမၿပီးေသး ေနမေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ ၁ ခ်က္ေဆာ္လိုက္ေသးတယ္။ ဒီေလာက္ကယ္တာေတာင္ ``သူ႔ကိုကကံဆိုးခ်င္တာေလ´´ ။ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းလဲေဆာ္ခံရေသး ၊ သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ ထပ္ရိုက္ေသးဆိုေတာ့ ဆရာမ မတရားဘူးထင္ခဲ့တာ ။ အခုမွျပန္ေတြးမိတာ တစ္ခန္းလံုးအေယာက္ေလး ဆယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီတုန္းက ဆရာမေတာ္ေတာ္ နာမွာဘဲ `` ေဒါသထြက္ထြက္နဲ့တီးတာေလ´´ ဒီလိုနဲ့ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ကစၿပီး တစ္ခန္းလံုးက `` ေရွ့ေနႀကီး´´ လို႔ေခၚၾကျပန္ပါတယ္။

အလုပ္ထဲေရာက္လို့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့အတူ ထမင္းဆိုင္တစ္ခုရဲ့ အေပၚထပ္မွာ အေဆာင္ငွားေနျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေနကုန္အလုပ္လုပ္ ညမွျပန္ေရာက္ဆိုေတာ့ အေဆာင္ပိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီးကဘယ္မွတ္မိပါ့မလဲ။ ( ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ပင္ကိုယ္စတိုင္က ရုပ္ဆိုးဆိုးကို ေပတီေပစုတ္ ေနတတ္ ပါေသးတယ္ ) တစ္ေန့မွာ ေနမေကာင္းလို့ အလုပ္မသြားျဖစ္ဘဲ ေအာက္ထပ္ဆိုင္ကိုဆင္းၿပီး ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ ေကာ္ဖီဖိုးရွင္းမယ္ေျပာေတာ့ ဆိုင္ရွင္က `` ဆရာ မရွင္းပါနဲ့တဲ့ ´´ ကၽြန္ေတာ္တို့အုပ္စု ကြန္ပ်ဴတာနဲနဲပါးပါးတတ္တာကိုသိလို့ ``ေလးစားၿပီး ´´ ေကာ္ဖီဖိုးမယူဘဲ ေနတယ္အထင္နဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုျပန္ေျပာေတာ့ အကုန္လံုးက၀ိုင္းရယ္ၿပီး `` မင္းကုိ သူတို့ဆိုင္မွာလာနားတဲ့ကားကထင္ၿပီး ပိုက္ဆံမယူလိုက္တာတဲ့ ( ေနာက္မွ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္တာ ကြ်န္ေတာ္ထိုင္တဲ့၀ိုင္းနားမွာ ကားသမားအဖြဲ့ေတြလည္းရွိေနတယ္ေလ ) အဲဒီေန့ကစၿပီး သူတို့က `` ကားဆရာ ´´ လို့ေခၚၾကေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ အျမတ္ရလိုက္တယ္ (ဟဲ..ဟဲ) ။

သူတို့ေတြထဲကတစ္ေယာက္က မေက်နပ္ေသးပါ ။ မင္းတို့ေခၚသလို မေခၚခ်င္ဘူး `` ဗိုက္ကေလး´´ လို့ ဘဲေခၚမယ္လို႔ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးျပန္ပါတယ္ ။ ( ႀကံဳတုန္းေလးမို႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ပံုစံကို ခန့္မွန္းလို့ရေအာင္ နဲနဲေတာ့ေျပာမယ္ေနာ္ ) ။ `` အရပ္ကလည္း လူစင္မမီ ပုတုတု ၊ `၀´သလားဆိုေတာ့လဲ ``၀´´ တာဆိုလို့တစ္ခုဘဲရွိတယ္ ``လူပါး´´ေလ ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ဗိုက္ကရႊဲေသးတယ္ ။ ဗိုက္ရႊဲရျခင္းရဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကို ရွင္းလိုက္ပါအံုးမယ္ ။ ငယ္ငယ္ထဲက ဘာအားကစားမွ မလုပ္ဘူး ၊ အလုပ္၀င္ေတာ့လည္း ကြန္ပ်ဴတာတစ္ေနကုန္ထိုင္ရိုက္ေနရတာ ။ ဒါကိုနားလည္မႈမရွိတဲ့ အခ်ိဳ့အခ်ိဳ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြက ``ကြ်န္ေတာ္ တစ္ခါမွမၾကားဘူးပါဘူး ဘာတဲ့...အရက္ ´´ ေသာက္လို့ ဆိုျပန္ပါတယ္။ (မယံုၾကနဲ့ေနာ္ သူတို့က လူတကာကို အၿမဲတမ္းမေကာင္းျမင္တတ္ၾကလို့) ။ ဒီသေကာင့္သားက ကၽြန္ေတာ္ဗိုက္ရြဲတာကို သူ႔အိမ္ကို သိေအာင္ေၾကျငာလိုက္ေသးတယ္။ သူက ကေလးၿမိဳ႔မွာေနတာေလ ( ကြ်န္ေတာ့္ကိုက ကံဆိုးလို့သူနဲ့သြားဆံုျဖစ္တာပါ ) ။ အခု ခ်င္းျပည္နယ္ လာေတာ့ သူ႕အိမ္မွာတည္းဖို႔အတြက္ သူ့ညီကိုေလဆိပ္မွာလာႀကိဳခိုင္းထားတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္တဲ့ေန့က လာႀကိဳတဲ့သူနဲ့လြဲတယ္ေလ ။ သူ႔အိမ္ကိုဆိုက္ကားငွားစီးၿပီးသြားတယ္။ အိမ္ေရာက္လို႔ သိပ္မၾကာခင္မွာ သူညီေလးေရာက္လာတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘဲ အစ္ကို႔သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ဗ်ာ တဲ့ `` ထင္ေတာ့ထင္သား အခု ညီအရင္းကေတာင္ ဆိုးတယ္ဆိုေတာ့ ´´ ကြ်န္ေတာ္လူကဲခတ္မညံ့တတ္ပါဘူး၊ ဘ၀င္ေတာင္ျမင့္ခ်င္ခ်င္ ျဖစ္သြားတယ္။ မနဲျပန္ဆြဲခ်ၿပီး ဆက္နားေထာင္လိုက္တယ္ ။ အစ္ကို႔ကို သြားႀကိဳဖို့ဖုန္းဆက္တာ နာမည္မေျပာဘူးဗ်ာ ၊`` စိတ္ေတာ့ မဆိုးနဲ့ေနာ္´´ လို့စကားခံၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာတာက အရပ္ပုပု ၊ ဗိုက္ရြဲရႊဲ ၊ မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္း ဟုိကာတြန္းစာအုပ္ထဲက ဗိုက္ကေလးအတိုင္း ´´ လို့ေျပာၿပီးဖုန္းခ်သြားတယ္။ တစ္ခါမွမျမင္ဘူးတဲ့သူကို နာမည္မေျပာဘဲ ကာတြန္းစာအုပ္ထဲက ဗိုက္ကေလးနဲ့တူေအာင္ေျပာတဲ့ သေကာင့္သားအား `` အိုဗာတိုင္းမ္း ေၾကးမရဘဲ ညတိုင္းအခ်ိန္ပိုဆင္းရပါေစဗ်ာ´´ ။ ( သူအိုဗာတိုင္းမ္းေၾကးမရတာ နဂိုတည္းကပါ သားသားနဲ့ဘာမွဆိုင္ဘူး )

အခုကစလို့ Chat Room ထဲက Old Model သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာ ၊ အသစ္အသစ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး သူမ်ားေျပာလို့သိတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္လို့ေျပာလက္စနဲ့ အကုန္ေျပာလိုက္မယ္။ ရန္ကုန္ အေဆာင္မွာေနတုန္း နယ္ကေရာက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းနဲ့ ပံုစံမတူတာကို ရွင္းရွင္းမေျပာဘူး ``ဂါမဏိ´´ နဲ့ တူလာတယ္လိုဆိုျပန္ပါတယ္ ။ ( အင္း... ဒီေကာင္ ငယ္ငယ္ကစာေတြကိုလံုး၀မေမ့ဘူးဘဲဲ ၊ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ စာေတာ္တာကိုး ) ။ ``ဂါမဏိ´´ ကို ငယ္ငယ္က သမိုင္းစာအုပ္ထဲမွာသင္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္း သမိန္ဗရမ္းနဲ့ စီးခ်င္းထိုးတဲ့ တိုင္းတစ္ပါးက သူရဲေကာင္း `` ဂါမဏိ ´´ လို႔ ထင္တာေလ ။ ( နဲနဲေတာ့ႀကိဳက္သားဗ် တိုင္းတစ္ပါးျဖစ္ျဖစ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ သူရဲေကာင္းဆိုေတာ့ ပီတိျဖာေနတာေလ ) ။ ဘာျဖစ္လို ဒီလိုေခၚတာလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ `` ဇာတ္ပြဲေတြမွာ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္ထုတ္ေတြကတဲ့ ဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခုမွာ ဘုရင္က ` ဟဲ့ ဂါမဏိ ´ လို့ ေခၚတဲ့အခ်ိန္ ၊ ဗိုက္ရြဲရႊဲနဲ႔ထြက္လာတဲ့ ပံုဏားလို လူကိုေခၚတာပါ´´ တဲ့ဗ်ာ ။ ( စာမတတ္ေပမတတ္ ေတာအၿငိမ့္ေလာက္ၾကည့္ဖူးတဲ့ သည္သေကာင့္သားသည္လည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ့လယ္ လူအရမ္းရႈပ္ေသာ (၀ါ) ေကာင္မေလးေတြမ်ားျပားေသာ စူပါမားကက္တစ္ခုေရွ့တြင္ စီးထားတဲ့ဖိနပ္ ျပတ္ေစေၾကာင္း ) ဒီလိုနာမည္ေတြကို မေက်နပ္လြန္းလို့ အခုဘေလာ့စေရးျဖစ္တဲက ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခဲ့တဲ့ နာမည္ေလးက `` ခရီးသည္ traveller ´´ ပါ ။
လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးရဲ့ကိုယ္စား ေတာင္းပန္ပါရေစ ။ နာမည္ေျပာင္ေတြမ်ားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ကဒ္ကို A4 စာရြက္နဲ့ ဒီဇိုင္းသစ္ထုတ္ရမွာမို့ `` ခရီးသည္ traveller ´´ ကို လိတ္တက္နာမည္ေျပာင္အျဖစ္သိေစဖို့ ရင္ခြင္ျပတင္းကို အာမခံေသာ့ျဖင့္ ခဏတာဖြင့္လွစ္လိုက္ပါတယ္။