`ကေလာ္မဲ´ နဲ႔` လုန္ဒမ္း ´

အခုတစ္ေလာ အလုပ္ရႈပ္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ အလုပ္မွာအဆင္မေျပတာေတြ စသျဖင့္ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေတြရွိတာမို႔ ဘေလာ့ဂ္ပိုင္းကို မလွည့္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး ၊ လူခ်င္းျမင္ဖူးးေပမယ့္ ခင္မင္ရင္းနွီးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကိုလည္း မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး၊ ခရီးသည္ ဆိုတဲ့အမည္နာမအတိုင္း ဟိုသြား ဒီေရႊ႕ ေနရာအတည္တက် မရွိတာမို႔ ဘေလာ့ဂ္ဘက္ကို ဦးမတည္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့အခ်ိန္းေလး ရတုန္းမို့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကို ဒီပို႔စ္ေလးနဲ့ သတင္းပို့ပါရေစ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အသိမေပးဘဲ ရုတ္တရက္ေပ်ာက္သြားၿပီး အခုမွသတင္းပို႔လို႔ သရဲေျခာက္တယ္ေတာ့ မထင္ၾကပါနဲ့၊ ( ေၾသာ္ ေမ့ေနလို့ အခုေရာက္ေနတဲ့ေနရာကေတာ့ ေျမျပန္႔တစ္ေနရာပါ )

ဘေလာ့ဂ္မွာကလည္း ကိုယ့္ရဲ့ကိုယ္ပိုင္ခံစားမႈေတြကို ထင္ရာျမင္ရာ ေပါက္ကရေျပာဆိုေရးသား တာမ်ိဳးမလုပ္ခ်င္တာမို႔ ပိုဒ္မေရးျဖစ္တာပါ။ ေရးျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း လုပ္တိုင္းမျဖစ္လို့ ျဖစ္သလိုလုပ္ေနရတဲ့ ကို္ယ္ရဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဘဲ ေျပာမိမွာမို့ မေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ( ေရးရင္းနဲ့ အခု နဲနဲပါသြားသလိုပဲ ဟီဟိ ) အခုလည္းအခ်ိန္ေလးရတုန္းမို႔


အခုလည္းအခ်ိန္ေလးရတုန္းမို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကို ဟိုဟိုဒီဒီေလ်ွာက္လည္ရင္း မဖတ္ျဖစ္ခဲ့ တဲ့စာေၾကြးေတြလိုက္ဖတ္ရင္း သိခ်င္တာေတြ ၊ သိသင့္တာေတြ စံုေနေအာင္သိခဲ့ရတာမို႔ အခုမွ ခ်င္းျပည္နယ္ကျပန္ေရာက္လာတဲ့ ေျမျပန္႔သားခရီးသည္ေလးမွ “ကေလာ္မဲ ” (ေက်ဇူးတင္ပါတယ္) လို႔ ဘေလာ့ရြာက သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ကိုယ္သိခဲ့ရတဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္ျပန္ လက္ေဆာင္စကားေလးကို ျပန္လို႔မ်ွေ၀လိုက္ပါတယ္။ “ ကေလာ္မဲ ” ဆိုတဲ့စကားေလးကို ေပါ့ေသးေသးေတာ့မတြက္လိုက္ပါနဲ႔ ။ ကြ်န္ေတာ္ခ်င္းျပည္နယ္မွာေနတုန္း ဒီ “ကေလာ္မဲ ” ေလးအားကိုးနဲ႔ အိမ္လည္ထမင္းစားခဲ့ဘူးပါတယ္ ။ ( သူ႔ေနရာနဲ႔ သူ အသံုး၀င္တာမို႔ မွတ္ထားၾကေနာ္ ) ။ အခုခရီးသည္တို႔ ျပန္တဲ့အခ်ိန္က ခ်င္းျပည္နယ္ရဲ႔ တီးတိန္- ရိဒ္ ကားလမ္းက ပ်က္ခါစမို႔ ရိဒ္နဲ့ တီးတိန္ၾကား မန္ေဆာင္တံတားထိပ္က တည္းခိုဆိုင္ေလးမွာ တစ္ညအိပ္တည္း ခိုခဲ့ရပါတယ္။ မနက္မိုးလင္းလို႔ နံနက္စာစားေသာက္ၿပီး ခရီးဆက္ထြက္ခါနီးမွာ ဆိုင္ရွင္ကို ကြ်န္ေတာ္က အခုလိုလမ္းခရီးမ်ိဳးမွာ လြယ္လြယ္ကူကူနဲ့ တစ္ညဥ့္တာ အိပ္စက္အနားယူ စားေသာက္ခဲ့တာက တကယ့္ hotel ႀကီးေတြထက္ပုိၿပီးတန္ဖိုးရွိတာမို ေက်းဇူးတင္တဲ့အတြက္ `` ကေလာမဲ ´´ ပါလို႔ ေျပာေတာ့ `` ကေလာ္မဲ ´´ က မီဇိုးခ်င္းစကားမို႔ တီးတိန္ခ်င္းစကားနဲ့ `` လုန္ဒမ္း ´´ လို႔ ေျပာဖို႔လိုေၾကာင္း သိခဲ့ရပါတယ္။

လမ္းခရီး တစ္ေထာက္မနားခင္ အခ်ိန္ေလးမွာ ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းလြန္းတဲ့ ခရီသည္ရဲ့ အိမ္အိုေဟာင္းေလးကို သတိတရနဲ့ လာေရာက္လည္ပတ္ေၾကာင္း သတင္းေမးခဲ့ၾကတဲ့ ဘေလာ့ရြာက သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္သိခဲ့ရတဲ့ “ ကေလာ္မဲ ” ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရေလးကို ခြဲေ၀ေပးရင္းနဲ့ ဘေလာ့ရြာမွ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးေအာင္ျမင္အဆင္ေျပေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါရဲ့ဗ်ာ ။

ကြန္ပ်ဴတာဆိုရင္ မျမင္ခ်င္ပါ

ကြ်န္ေတာ့္အလုပ္လုပ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာခန္းေဘးမွာ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ့ ဖုန္းေျပာသံၾကားလိုက္ရတယ္ ( ဘယ္သူျဖစ္ရမွာလဲ ကြ်န္ေတာ္တိုရဲ့့ ကုမ္ပဏီကမန္ေနဂ်ာေလ ) သူ့အိမ္နဲ့ဖုန္းေျပာေနတာပါ။
``သားႀကီး ေနေကာင္းလား xxx ( တစ္ဖက္ကျပန္ေျပာသံေတာ့မၾကားရပါ)
သူေျပာေနပံုအရကေတာ့ သူ့အိမ္ကသားႀကီးေနမေကာင္းေၾကာင္း ၊ မ်က္လံုးစူးတယ္လို့သိရတာေၾကာင့္ စိုးရိမ္စိတ္နဲ့ ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္းအလြန္အမင္း မကစားဖို့ ၊ ကြန္ပ်ဴတာေမာ္နီတာမွာ အလင္းမစူးေစဖို့ကာတဲ့မွန္ (EYE PROTECTOR GLASS FILTER) ၀ယ္ဖို့ ေတြကိုတဖြဖြမွာေနတာပါ။ ( မိဘဆိုေတာ့လည္း သားသမီးကို ဂရုစိုက္ေပမေပါ့ )

ကြ်န္ေတာ့္အေမလည္း ေမာ္နီတာမွာဒီလို မွန္ေတြတပ္ဖို့လိုမွန္းမသိေပမယ့္ ခြင္ရလို့အိမ္ျပန္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း ျမင္းခြာရြက္ကို `` မ်က္စိအားေကာင္းတယ္မ်ားမ်ားစား ´´ ဆိုၿပီး သုပ္ေကြ်းခဲ့ဘူးတာကို သတိရမိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ကြန္ပ်ဴတာအလုပ္လုပ္မွန္းသိလို့ မ်က္လံုးေရာဂါတစ္စံုတစ္ရာခံစားရမွာစိုးရိမ္တာမို့ သုပ္ေကြ်းခဲ့တာပါ။
ဒါေပမယ့္လည္းကြ်န္ေတာ္ရိုက္ေနတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာရဲ့ ေမာ္နီတာမွာေတာ့ အလင္းမစူးေစဖို့ကာတဲ့မွန္ မရွိပါဘူး။ ဒင္း((EYE PROTECTOR GLASS FILTER) မရွိေပမယ္လည္း ေမာ္နီတာရဲ့ စူးတဲ့အလင္းကို အေမသုပ္ေကြ်းတဲ့ျမင္းခြာရြက္သုပ္ရဲ့ အားေတြနဲ့ ခုခံေနရပံုကို အေမျမင္ေတြ႔ခဲ့လွ်င္ျဖင့္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိမွာပါ။ ရွိေစေတာ့ ၊ ရွိေစေတာ့ အဓိကက အလုပ္လုပ္နိုင္ဖို့ဘဲလိုတယ္ ( ေနာက္ျပတ္သနာ ေနာက္မွဘဲ ကုိယ့္ဘာကိုယ္ရွင္းၾကေပါ့ )

ကြ်န္ေတာ္တို့နိုင္ငံမွာ ေခတ္မီွတိုးတက္ေနတဲ့တစ္ျခားနိုင္ငံေတြလို ကြန္ပ်ဴတာရဲ့စြမ္းေဆာင္မႈကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ မသံုးနိင္ ေသးေပမယ့္လည္း ဟိုးအရင္သံုးခဲ့တဲ့ လက္နွိပ္စက္ေနရာေတြမွာ ကြန္ပ်ဴတာကိုအစားထိုးလို့ အသံုးျပဳေနတာၾကာပါၿပီ။ စာစီစာရုိက္အဆင့္ကစၿပီး အသံုးျပဳၾကတာပါ။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ့ ပတ္သက္ၿပီးသိပ္မသိတဲ့ ေရွးရိုးစြဲလူတစ္ခ်ိဳ႕မွာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာ လက္ႏွိပ္စက္နဲ့ တီဗြီေပါင္းထားတာပါတဲ့ လက္နွိပ္စက္သာသာအဆင့္ပါလို့ သတ္မွတ္ခ်င္ၾကပါတယ္။
စာစီစာရိုက္ျပဳလုပ္ၾကရတဲ့ကြန္ပ်ဴတာသမားေတြႀကံဳရတဲ့ျပတ္သနာေလးေတြ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အေသးအဖြဲကိစြွေလးေတြကို ပံုႀကီးခ်ဲ့လို့ `` ကြန္ပ်ဴတာကလည္း မွားလိုက္တာလြန္ေရာ ´´ဆိုၿပီး ေျပာတတ္ၾကပါတယ္ ။ တကယ္တမ္းကြန္ပ်ဴတာက မွားတာမဟုတ္ပါဘူး ။ လုပ္ငန္းအေတြ႔အႀကံဳနည္းတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ကိုင္သူျဖစ္လို့ အမွားမ်ားတတ္တာမ်ိဳးပါ။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ့ စာစီစာရိုက္လုပ္ေဆာင္သူရဲ့ ကြ်မ္းက်င္မႈရွိသေလာက္၊ အေတြ႔အႀကံဳရွိရင္ရွိသေလာက္ စိတ္တိုင္းက်ဖန္တည္းႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြရွိသလို တိက်တဲ့အတိုင္းအတာနဲ့ ေသသပ္တဲ့တင္ျပခ်က္ေတြ လုပ္ေဆာင္နိုင္တာကို မသိလို့ ၊ တစ္ဖက္သားအေပၚစာနာတတ္တဲ့ အၾကင္နာတရားမရွိလို့ ေျပာၾကတာပါ။ ေနာက္ျပတ္သနာတစ္ခုကေတာ့


ေနာက္ျပတ္သနာတစ္ခုကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ့ပတ္သက္ၿပီး မသင္ဖူး ၊ မလုပ္ကိုင္ဖူးေပမယ့္ ၾကားဖူးနာ၀ရွိၿပီး ၿဖီးျဖန္းေျပာၾကပံုေလးပါ။ ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ကိုင္ေနသူတစ္ေယာက္ကို သူတို့အပ္လိုက္တဲ့အေၾကာင္းအရာက အေျခခံစာစီစာရိုက္အဆင့္နဲ့မရာနိုင္တာမို့ `` ဒီအဆင့္နဲ့ လုပ္လို့မရနိုင္ပါဘူး ´´ လို့ ေျပာလိုက္ေပမယ့္ သူတို့က `` ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာ လိုသလိုလုပ္လုပ္ရတယ္ ´´ ၾကားဖူးေၾကာင္း ခပ္ေငါ့ေငါ့ ဆိုျပန္တဲ့အျပင္ ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ကိုင္ေနသူက ပညာျပတယ္လို့ ထင္ျမင္တတ္ၾကပါတယ္။ စိတ္တိုင္းက်လုပ္ေပးနိုင္ဖို့ ကြန္ပ်ဴတာမွာလိုအပ္တဲ့ ေစာ့ဖ္၀ဲေတြ ၊ ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ကိုင္ေနသူအတြက္ စာစီစာရိုက္ထက္အဆင့္ျမင့္တဲ့ နည္းပညာပိုင္းသင္တန္းပံ့ပိုး ေပးမွုမရွိဘဲ မလုပ္နိုင္တာကို အျပစ္ျမင္တတ္ၾကတာေတြလည္းရွိပါတယ္။ `` လူ့အလို နတ္မလိုက္နိုင္ ´´ စကားပံုလိုဘဲ သိၾကားမင္းဆင္းလုပ္ေပးေတာင္ လူတစ္ဖက္သားအေပၚ အေကာင္းမျမင္တတ္တဲ့သူနဲ့ေတြ႔ရင္ သိၾကားမင္ျပန္ေျပးမွာေသခ်ာတယ္။ အလုပ္တစ္ခုကို သူတို့ကိုယ္တိုင္လက္ေတြ႔၀င္လုပ္ဖို့ဆိုရင္ ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ အေၾကာင္းျပခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ့ ေရွာင္လႊဲခ်င္ၾကၿပီး လက္ေတြ႔လုပ္ကိုင္ေနသူေတြအေပၚ လုပ္ေနက်အက်င္ေတြအတိုင္း ( ေဟာက္စား ၊ ေဖာက္စား ) လုပ္ ၊ မေကာင္းေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာေနတာကလည္း စိတ္ပ်က္စရာပါ ။ (ဒါလည္း ဒုကြွတစ္မ်ိဳးေပါ့ေလ ) ဒီလိုဒုကြွေတြမသိေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ့္ကိုအားက်ၿပီးကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေတြတက္လို့ ဌာနတစ္ခုမွာ ကြန္ပ်ဴတာ၀န္ထမ္းအျဖစ္၀င္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သိပ္မၾကာပါဘူး ကြန္ပ်ဴတာကို မျမင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္နာမိေၾကာင္း ညဥ္းတြားေျပာဆိုသံ ၾကားရပါေတာ့တယ္။ ``ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈလို့ ´´စလိုက္ခ်င္ေပမယ့္ မေျပာျဖစ္ခဲပါဘူး။ `` အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ ဒီလိုလူတန္းစားေတြ သူ့ေနရာသူသိ ေဘးေရွာင္ေပးရမွာမို့ ´´ စိတ္မပ်က္ေစဖို့အတြက္ သူငယ္ခ်င္းကိုအားေပးလိုက္ပါတယ္ ။

ကြ်န္ေတာ္တို့ကိုယ္တိုင္ စိတ္၀င္စားလို့ ေရြးခ်ယ္ၿပီးစလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာအလုပ္လည္းျဖစ္ ၊ တျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာေနတဲ့ အခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ နားလည္မႈမေပးနိုင္တဲသူေတြရဲ့ စကားသံေတြကို ဥပကြွာျပဳၿပီး သင္ဆရာ ၊ ျမင္ဆရာ ၊ ၾကားဆရာေတြရဲ့ ကူညီသင္ျပမႈေတြနဲ့ အခြင့္အေရးရတုန္း ႀကိဳးစားသင္ယူတတ္ေျမာက္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီထက္အဆင့္ျမင့္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာ၀န္ေဆာင္မႈ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းေတြရလာမွာပါ။ ေတြ့ႀကံဳရတဲ့အခက္အခဲေတြကို အားအျဖစ္အသံုးျပဳရင္း ကြ်န္ေတာ္တို့ေရွ့မွာေျပးေနတဲ့ အဆင္ျမင့္ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာေတြကို ေနာက္က်မက်န္ရစ္ေစဖို့ လိုက္နိုင္စြမ္းရွိသေလာက္ဆက္လက္ႀကိဳးစားၾကေစ့ေၾကာင္း အမွာပါးပါရေစ။

ဘေလာ့ရြာမွ သတင္းေကာင္းမ်ားစြာ

ဘေလာ့ေလးရြာေလးကို အသင္း၀င္ဖို့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီက ဘေလာ့အသင္း၀င္ အေျခခံနည္းစနစ္ေလးေတြကိုသင္ယူၿပီး ပထမဆံုးေျခလွမ္းခဲ့ပါတယ္။ ပံုေလးေတြရွာၿပီး `` ေရႊေရာင္ခံစားမႈ ´´ ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီးျပန္ေတာ့ ဘေလာ့မွာ တင္ဖို့ စာသားေတြလိုအပ္လာျပန္ပါတယ္ ။ ဘေလာ့မွာ စိတ္ကူးေကာင္းရင္ေကာင္းသလို့ အပိုင္းေတြအမ်ားႀကီးနဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဒိုင္ယာရီလို့ဘဲေျပာေျပာ နည္းပညာပိုင္းအရ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ဖန္တည္းႏိုင္စြမ္းရွိရင္ ရွိသေလာက္ ဖန္တည္းခြင့္ရွိလို့ေက်နပ္မိပါတယ္။ ဘေလာ့ကို အသက္၀င္ေစဖို့အတြက္ ဖန္တည္းမဲ့အေၾကာင္းအရာပိုင္းေတြေရးခ်ဖို႔ကို အခက္ေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ဘယ္သူကပိုစ္၀င္ေရးေပးမွာတုန္း။ ေရးေပးတယ္ထားပါအံုး သူေရးတာက ကိုယ့္ဘေလာနဲ့အဆင္မေျပတာ ၊ တစ္ျခား ကန့္သတ္ခ်က္ေတြ ၊ သေဘာထားမတူတဲ့ ဆန့္က်င္ဘက္အေတြးေတြနဲ့ ဖန္တည္းမႈ မ်ိဳးေတြကိုေရာ ကိုယ္ကတင္ေပးနိုင္ပါ့မလား။ ေနာက္ဆံုးစဥ္းစားမိတာက ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ကိုယ္တိုင္ဘဲဖန္တည္းမယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အရင္က ဘေလာ့ေခါင္းစဥ္ကို ေရႊေရာင္ခံစားမႈဆိုၿပီး ေပးထားတာ။ ဒီေခါင္းစဥ္နဲ့ လိုက္ဖက္မဲ့စာသားတင္ဖို့လိုလာၿပီေလ။
ငယ္ငယ္တည္းက စာေမးပြဲတိုင္းမွာ စာစီစာကံုးေရးတဲ့အပိုင္းကို မေျဖဘဲခ်န္ထားခဲတဲ့သူ ကိုယ့္အတတ္ကိုယ္ဆူး အခုအခက္ေတြရၿပီ ။ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ေျပာခ်င္တဲ့ ျမန္မာစကားကို ျမန္မာလိုခ်ေရးတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း ကိုယ္ေရးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ့ဆီေလ်ာ္မယ့္ စာကားလံုးအသံုးအႏႈန္းေတြကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ လက္ေတြ႔ခ်ေရးခ်ိန္မွာ ေဘာ့ပင္နဲ႔စာရြက္မထိဘဲ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာတဲ့ထိ စဥ္းစားရဘူးပါတယ္။ ( သင္ေပးတဲ့ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ေသခ်ာသင္ေပးတာကို တေလးတစားမယူခဲ့မိတာကို ေနာင္တရမိပါတယ္ ) အရဲစြန့္ေရးၿပီး ကိုယ္တိုင္အထပ္ထပ္ဖတ္ ၊ တည္းျဖတ္လို႔ တင္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အားလပ္ခ်ိန္တိုင္းစာလိုက္ဖတ္တယ္။ အေရးအသားပိုင္းေတြကို ေသခ်ာေလ့လာၿပီး စဥ္းစားမိသမွ်ေတြကို မတင္ျဖစ္တာေနာက္ထားလို့ လက္ကအရင္ခ်ေရးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္းပို့စ္ေလးေတြကို တင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဘေလာ့ရြာမွာ ေယာင္လည္လည္ ေလ်ွာက္သြားရင္းအိမ္တိုင္းမွာ ၀င္ေရာက္မိတ္ဖြဲ႔ရင္းနဲ႔ ဘေလာဂါအားလံုး ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ သင္ဆရာ၊ျမင္ဆရာေတြပါ။ ဘေလာဂါအားလံုး ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့အပိုင္းေတြကို စိတ္ႀကိဳက္ဖန္တည္းေနၾကေပမယ့္ ျမန္မာဘေလာ့ရြာမွာရွိတဲ့ဘေလာ့ဂါအားလံုး တစ္ကိုယ္ေကာင္း မဆန္တတ္ၾကပါဘူး။ နည္းပညာပိုင္းကို ေ၀မွ်သူေတြရွိသလို အခုမွအသစ္မိတ္ဖြဲလာတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္လို ရြာသားအသစ္ေတြဆီကို လာေရာက္အားေပးရင္း လက္တြဲေခၚတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဘေလာ့ရြာေလးကို စိတ္၀င္စားလို့ေရာက္လာခဲ့မယ္ဆိုခဲ့ရင္လည္း သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို သတ္တိရွိရွိ၀င္ခဲ့ၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါရေစ။ တျဖည္းျဖည္း အဆင္ေျပ လာပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ အားေပးမယ့္သူမရွိေပမယ့္ ကိုဘေလာ့ေလးကိုဖြင့္ၾကည့္ၿပီး ထပ္ကာထပ္ကာဖတ္ေနရတာကလည္း စိတ္ေအးခ်မ္းေနပါတယ္ ။ ကိုယ္ဘေလာ့ကို လာလည္သူေတြက စီေဘာက္မွာ အမွာပါးခဲ့ရင္ျဖင့္ ေျပာမျပတတ္ေလာက္ေအာင္ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။

ဘေလာ့ရြာထဲ အလည္အပတ္သြားရင္း သိသင့္တာေတြအကုန္သိၾကရမွာပါ။ အိုင္တီေခတ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို့လိုလူငယ္ေတြအေနနဲ့ ျပင္ပသင္တန္းေတြမွာ အခ်ိန္ေပးမတက္နိုင္ေပမယ့္ ေခတ္ေနာက္က်စရာမလိုပါဘူး ။ ဘေလာ့ရြာမွ ဘေလာဂါအားလံုး သူတို့သိသမွ်ေတြေ၀မ်ွလို့ ႀကိဳဆိုေနပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္လေလာ့ကို လာေရာက္အားေပးကူညီၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို မွတ္တမ္းတင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေမေမ့ဆီမွ ထမင္းစားလက္မွတ္ေလး

ခရီးသည္ဆိုတဲ့ အမည္အတိုင္း ကိုယ့္၀မ္းကိုယ္ေက်ာင္း သြားလာလႈပ္ရွားေနရေပမယ့္ ၆ လ တစ္ခါေတာ့ ေမေမ့ရင္ခြင္ဆီကို အခ်ိန္ေပးလို့နားခိုေလ့ရွိပါတယ္ ။ သားႀကီးျပန္လာလို့ စကားကို ဘယ္ကစေျပာရမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ သူ႔ရင္ထဲကပီတီေတြ လႊမ္းၿခံဳေနတဲ့ အေမ့ရဲအၿပံဳးေတြက အသက္၀င္လြန္းလွပါတယ္။
အေဖက ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ သားသမီးေတြကို အေမနဲ့ထားခဲ့ၿပီး လူဘ၀ သံေယာဇဥ္ေတြကို အေစာဆံုးျဖတ္ေတာက္ခြဲထြက္သြားေပမယ့္ သား သမီးေတြအေပၚ အေဖ ၊ အေမ ေမာတ္တာနွစ္ခုေပါင္းလို့ ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ရင္း သားသမီးေတြရဲ့ မျဖစ္စေလာက္သိတတ္မႈေလးေတြနဲ့ သူ့ဘ၀ကို ေက်နပ္ေရာင့္ရဲေနလာခဲ့တာ (၁၅)ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီေလ။ ေနာက္လည္း ေက်နပ္ေနအံုးမယ့္ အေမ့ရဲ့စိတ္ဓါတ္ႀကံခိုင္မႈနဲ့ သတ္တိကို အားက်မိပါတယ္။ မိဘ၀တ္တရားကို အေမတစ္ေယာက္တည္းထမ္းပိုးရင္း ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တာ အခုဆို မွီခိုသူတစ္ေယာက္ဘ၀မွ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္တည္နိုင္ေပမယ့္လည္း အေမ့လို အစြမ္းရွိရွိရပ္တည္နိုင္ဖို့ေတာ့ ႀကိဳးစားရအံုးမွာပါ ။ အေတာင္စံုလို့ ကိုယ္ပိုင္အသိုက္ခြဲထြက္ တည္ေဆာက္ၾကသူေတြရွိေပမယ့္လည္း အေမ့အနားရစ္သီရစ္သီရွိေနေသးတဲ့ သားႀကီးနဲ့ သားငယ္ေလးကို အခ်စ္ပိုလို့ေနတာ အေမ့ရဲ့အၿပံဳးေတြက ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ၀မ္းေရးအတြက္ တစ္နယ္တစ္ေက်းမွာ ခြဲထားရတာမို့ ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အစစအရာရာ ဂရုစိုက္လြန္းလို့ အေမ့ အနားမွာအခ်ိန္ျပည့္ရွိေနတဲ့ညီငယ္က သူ့သားႀကီးကိုဘဲ အခ်စ္ပိုတယ္လို့ ဆိုျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမ့ရဲ့ေမာတ္တာတရားကေတာ့ သားသမီးတိုင္းအတြက္ ညီတူညီမွ်ရွိေနပါတယ္။

သားအမိႏွစ္ေယာက္တည္းေနၾကတာမို့ သားငယ္ကိုသာ ေစ်း၀ယ္ခိုင္းၿပီး သက္ေတာင့္သက္သာ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ခဲ့ေပမယ့္ သားႀကီးျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ ေစ်း၀ယ္ထြက္လို့ ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းေမြးေလ့ရွိပါတယ္။ ငပိ ၊တို့စရာ ၊ ဆီျပန္ဟင္းေတြနဲ႔ အေမ့ရဲ့ ထမင္း၀ိုင္းမွာ သားအမိတစ္ေတြ ထမင္းၿမိန္လွပါတယ္။ စားေနရင္း ၇ တန္းႏွစ္ေလာက္က စာမက်က္တဲ့သူ႔အတန္းက တပည့္ေတြကို ႀကိဳးစားေစခ်င္တဲ့ဆႏြွနဲ႔ အတိုခ်ဳပ္ဆံုးမတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ့ စကားေလးကိုသတိရမိပါတယ္။ `` တပည့္တို့ မင္းတို့အားလံုး အခုအခ်ိန္မွာ မိဘေတြရွာထားတဲ့ ထမင္းစားလက္မွာနဲ့ ပူပင္စရာမလိုဘဲ စာသင္ခန္းထဲမွာ ေအးခ်မ္းစြာစာသင္ခြင့္ရခဲ့ၿပီ။ ဒီေတာ့ ႀကိဳးစားၾကပါ ။ မင္းတို့ရဲႀကိဳးစားမႈအေပၚမွာမူတည္ၿပီး မျဖစ္မေနလိုအပ္တဲ့ ``ထမင္းစားလက္မွတ္´´ ရဖို့အတြက္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ့ႀကိဳးစားၾကရမွာမို့ တပည့္ေတြအားလံုး မပင္မပန္း ဥာဏစြမ္းအားနဲ့ ``ထမင္းစားလက္မွတ္´´ ရေစခ်င္တယ္ လို့ ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။ ´´
အခုကြ်န္ေတာ္စားေနတဲ့ထမင္းက အေမ့လက္မွတ္နဲ့မို့ ျမိန္ျမိန္စားေနရေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ရွာတဲ့ ထမင္းစားလက္မွတ္နဲ့ ေမေမထမင္းျမိန္ေစဖို့အတြက္ အခက္အခဲေတြကိေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ဘို့ု ေမေမ့လို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးရရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေမြးျမဴလို့ ႀကိဳးစားပါ့မယ္ေမေမ။

နာမည္ေျပာင္မ်ားနဲ့ `` ခရီးသည္ ´´

ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ေနက် ကြန္ပ်ဴတာစားပြဲေပၚမွာရွိတဲ့ ရိုက္လက္စ စာရြက္ၾကမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ လက္စသတ္လိုက္ၿပီး Chat Room ထဲကို အပ်င္းေျပ၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အင္ဗိုက္လုပ္ ထားတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ငါလည္း ဦးေက်ာ္ဟိန္းလိုျဖစ္ေနၿပီလို့ ေတြးမိတယ္၊ ကိုယ့္ကို သိေနတဲ့သူေတြက အင္ဗိုက္လုပ္ေနၾကလို့ လက္မခံခဲ့တဲ့အႀကိမ္ေပါင္းလည္း မနဲေတာ့ဘူး။ (မယံုႏိုင္စရာလို့မထင္ပါနဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ Account မွာ A to Z အထိ နာမည္အကုန္ရွိတယ္ဗ် --ဟဲဟဲ) ဒီတစ္ခါေတာ့ သူရဲ႔နာမည္ေလး ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္လိုက္ၿပီး `` အင္း မိန္းကေလးေတာ့ျဖစ္နိုင္တယ္ ´´ လက္ခံလိုက္ဦးမွဘဲ ( နာဘူး ) ။ မွတ္ထားေနာ္ ``ေလဒီဖတ္စ္ ´´ ။ အခုလို အိုင္တီေခတ္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဖို လြယ္ပါတယ္။ ရင္းႏွီးခင္မင္မႈအတြက္ေတာ့ ေလ့လာစဥ္းစားၾကရမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ရင္းႏွီးခင္မင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက နာမည္ေျပာင္ေလးေတြေပးလို့ ေခၚတတ္ၾကပါတယ္။

ငယ္ငယ္ထဲက အခုအခ်ိန္အထိ ``ရထားတဲ့ နာမည္ေျပာင္က ေတာ္ေတာ္မ်ားသားလား ။ အရင္ဆံုး မွတ္မိေသးတဲ့ မူႀကိဳေက်ာင္းေလးက စၿပီးမိတ္ဆက္ပါရေစ။ မူႀကိဳေက်ာင္းမွာ ကစားပြဲေလးမဲႏိုက္ၿပီး ကစားျဖစ္ေတာ့ တစ္ျခားသူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး မဲႏိုက္လို့ေပါက္တဲ့ အကေတြ မင္းသမီး ၊ မင္းသား၊ ဦးေရႊရိုး အကေတြေလ ။ ကြ်န္ေတာ့္အလွည့္မွ ` ဆင္က´ တဲ့ဗ်ာ ။ အဲဒီကစၿပီး မူလတန္း ၊ အလယ္တန္းအထိ ေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းေတြက ``ဆင္ႀကီး´´ေခၚသဗ် ။ အဲဒီေနာက္ ၇ တန္းေက်ာင္းစတက္လို့ ႏွစ္၀က္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ အတန္းပိုင္ဆရာမက စာေမးတာ တစ္တန္းလံုးမရလို႔ ခံုေပၚမတ္တပ္ရပ္ခိုင္းၿပီး တစ္ေယာက္ကို ၃ ခ်က္စီအတီးခံရတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘးကသူငယ္ခ်င္း`` ညီပု ´´ အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က ဆရာမကို ``ဆရာမ ခဏေနပါအံုး ´´ လို့ေျပာလိုက္ေတာ့ ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ဆရာမေလသံနဲနဲေပ်ာ့သြားတယ္။ စာဆိုမယ္အထင္နဲ့ `ဆို ´လို႔ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ `` စာမရပါဘူး ညီပုက ဒီေန့မွေက်ာင္းစတက္တာ၊ ၇ ရက္ေလာက္ဖ်ားေနလို့ ဆံပင္ေတာင္ကြ်တ္ေနတယ္လို့ေျပာလိုက္တာ ´´ အဲဒီမွာေဒါသက ေစာေစာကထက္ပိုလာၿပီး `` နင္နဲ့ဘာဆိုင္လို႔ သူမ်ားကိုေရွ့ေနလိုက္တာလဲ ´´ ဆိုၿပီး သူ႔ငယ္ခ်င္းအတြက္ ၃ ခ်က္ေရာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ပါ၊ ေပါင္း ၆ ခ်က္တီးခံလိုက္ရတယ္ ။ ဆရာမေဒါသကမၿပီးေသး ေနမေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ ၁ ခ်က္ေဆာ္လိုက္ေသးတယ္။ ဒီေလာက္ကယ္တာေတာင္ ``သူ႔ကိုကကံဆိုးခ်င္တာေလ´´ ။ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းလဲေဆာ္ခံရေသး ၊ သူငယ္ခ်င္းကိုလဲ ထပ္ရိုက္ေသးဆိုေတာ့ ဆရာမ မတရားဘူးထင္ခဲ့တာ ။ အခုမွျပန္ေတြးမိတာ တစ္ခန္းလံုးအေယာက္ေလး ဆယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီတုန္းက ဆရာမေတာ္ေတာ္ နာမွာဘဲ `` ေဒါသထြက္ထြက္နဲ့တီးတာေလ´´ ဒီလိုနဲ့ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ကစၿပီး တစ္ခန္းလံုးက `` ေရွ့ေနႀကီး´´ လို႔ေခၚၾကျပန္ပါတယ္။

အလုပ္ထဲေရာက္လို့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့အတူ ထမင္းဆိုင္တစ္ခုရဲ့ အေပၚထပ္မွာ အေဆာင္ငွားေနျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေနကုန္အလုပ္လုပ္ ညမွျပန္ေရာက္ဆိုေတာ့ အေဆာင္ပိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီးကဘယ္မွတ္မိပါ့မလဲ။ ( ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ပင္ကိုယ္စတိုင္က ရုပ္ဆိုးဆိုးကို ေပတီေပစုတ္ ေနတတ္ ပါေသးတယ္ ) တစ္ေန့မွာ ေနမေကာင္းလို့ အလုပ္မသြားျဖစ္ဘဲ ေအာက္ထပ္ဆိုင္ကိုဆင္းၿပီး ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ ေကာ္ဖီဖိုးရွင္းမယ္ေျပာေတာ့ ဆိုင္ရွင္က `` ဆရာ မရွင္းပါနဲ့တဲ့ ´´ ကၽြန္ေတာ္တို့အုပ္စု ကြန္ပ်ဴတာနဲနဲပါးပါးတတ္တာကိုသိလို့ ``ေလးစားၿပီး ´´ ေကာ္ဖီဖိုးမယူဘဲ ေနတယ္အထင္နဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုျပန္ေျပာေတာ့ အကုန္လံုးက၀ိုင္းရယ္ၿပီး `` မင္းကုိ သူတို့ဆိုင္မွာလာနားတဲ့ကားကထင္ၿပီး ပိုက္ဆံမယူလိုက္တာတဲ့ ( ေနာက္မွ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္တာ ကြ်န္ေတာ္ထိုင္တဲ့၀ိုင္းနားမွာ ကားသမားအဖြဲ့ေတြလည္းရွိေနတယ္ေလ ) အဲဒီေန့ကစၿပီး သူတို့က `` ကားဆရာ ´´ လို့ေခၚၾကေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ အျမတ္ရလိုက္တယ္ (ဟဲ..ဟဲ) ။

သူတို့ေတြထဲကတစ္ေယာက္က မေက်နပ္ေသးပါ ။ မင္းတို့ေခၚသလို မေခၚခ်င္ဘူး `` ဗိုက္ကေလး´´ လို့ ဘဲေခၚမယ္လို႔ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ိဳးျပန္ပါတယ္ ။ ( ႀကံဳတုန္းေလးမို႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ပံုစံကို ခန့္မွန္းလို့ရေအာင္ နဲနဲေတာ့ေျပာမယ္ေနာ္ ) ။ `` အရပ္ကလည္း လူစင္မမီ ပုတုတု ၊ `၀´သလားဆိုေတာ့လဲ ``၀´´ တာဆိုလို့တစ္ခုဘဲရွိတယ္ ``လူပါး´´ေလ ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ဗိုက္ကရႊဲေသးတယ္ ။ ဗိုက္ရႊဲရျခင္းရဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကို ရွင္းလိုက္ပါအံုးမယ္ ။ ငယ္ငယ္ထဲက ဘာအားကစားမွ မလုပ္ဘူး ၊ အလုပ္၀င္ေတာ့လည္း ကြန္ပ်ဴတာတစ္ေနကုန္ထိုင္ရိုက္ေနရတာ ။ ဒါကိုနားလည္မႈမရွိတဲ့ အခ်ိဳ့အခ်ိဳ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြက ``ကြ်န္ေတာ္ တစ္ခါမွမၾကားဘူးပါဘူး ဘာတဲ့...အရက္ ´´ ေသာက္လို့ ဆိုျပန္ပါတယ္။ (မယံုၾကနဲ့ေနာ္ သူတို့က လူတကာကို အၿမဲတမ္းမေကာင္းျမင္တတ္ၾကလို့) ။ ဒီသေကာင့္သားက ကၽြန္ေတာ္ဗိုက္ရြဲတာကို သူ႔အိမ္ကို သိေအာင္ေၾကျငာလိုက္ေသးတယ္။ သူက ကေလးၿမိဳ႔မွာေနတာေလ ( ကြ်န္ေတာ့္ကိုက ကံဆိုးလို့သူနဲ့သြားဆံုျဖစ္တာပါ ) ။ အခု ခ်င္းျပည္နယ္ လာေတာ့ သူ႕အိမ္မွာတည္းဖို႔အတြက္ သူ့ညီကိုေလဆိပ္မွာလာႀကိဳခိုင္းထားတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္တဲ့ေန့က လာႀကိဳတဲ့သူနဲ့လြဲတယ္ေလ ။ သူ႔အိမ္ကိုဆိုက္ကားငွားစီးၿပီးသြားတယ္။ အိမ္ေရာက္လို႔ သိပ္မၾကာခင္မွာ သူညီေလးေရာက္လာတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းဘဲ အစ္ကို႔သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ဗ်ာ တဲ့ `` ထင္ေတာ့ထင္သား အခု ညီအရင္းကေတာင္ ဆိုးတယ္ဆိုေတာ့ ´´ ကြ်န္ေတာ္လူကဲခတ္မညံ့တတ္ပါဘူး၊ ဘ၀င္ေတာင္ျမင့္ခ်င္ခ်င္ ျဖစ္သြားတယ္။ မနဲျပန္ဆြဲခ်ၿပီး ဆက္နားေထာင္လိုက္တယ္ ။ အစ္ကို႔ကို သြားႀကိဳဖို့ဖုန္းဆက္တာ နာမည္မေျပာဘူးဗ်ာ ၊`` စိတ္ေတာ့ မဆိုးနဲ့ေနာ္´´ လို့စကားခံၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာတာက အရပ္ပုပု ၊ ဗိုက္ရြဲရႊဲ ၊ မ်က္ႏွာ၀ိုင္း၀ိုင္း ဟုိကာတြန္းစာအုပ္ထဲက ဗိုက္ကေလးအတိုင္း ´´ လို့ေျပာၿပီးဖုန္းခ်သြားတယ္။ တစ္ခါမွမျမင္ဘူးတဲ့သူကို နာမည္မေျပာဘဲ ကာတြန္းစာအုပ္ထဲက ဗိုက္ကေလးနဲ့တူေအာင္ေျပာတဲ့ သေကာင့္သားအား `` အိုဗာတိုင္းမ္း ေၾကးမရဘဲ ညတိုင္းအခ်ိန္ပိုဆင္းရပါေစဗ်ာ´´ ။ ( သူအိုဗာတိုင္းမ္းေၾကးမရတာ နဂိုတည္းကပါ သားသားနဲ့ဘာမွဆိုင္ဘူး )

အခုကစလို့ Chat Room ထဲက Old Model သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာ ၊ အသစ္အသစ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး သူမ်ားေျပာလို့သိတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္လို့ေျပာလက္စနဲ့ အကုန္ေျပာလိုက္မယ္။ ရန္ကုန္ အေဆာင္မွာေနတုန္း နယ္ကေရာက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းနဲ့ ပံုစံမတူတာကို ရွင္းရွင္းမေျပာဘူး ``ဂါမဏိ´´ နဲ့ တူလာတယ္လိုဆိုျပန္ပါတယ္ ။ ( အင္း... ဒီေကာင္ ငယ္ငယ္ကစာေတြကိုလံုး၀မေမ့ဘူးဘဲဲ ၊ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ စာေတာ္တာကိုး ) ။ ``ဂါမဏိ´´ ကို ငယ္ငယ္က သမိုင္းစာအုပ္ထဲမွာသင္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္း သမိန္ဗရမ္းနဲ့ စီးခ်င္းထိုးတဲ့ တိုင္းတစ္ပါးက သူရဲေကာင္း `` ဂါမဏိ ´´ လို႔ ထင္တာေလ ။ ( နဲနဲေတာ့ႀကိဳက္သားဗ် တိုင္းတစ္ပါးျဖစ္ျဖစ္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ သူရဲေကာင္းဆိုေတာ့ ပီတိျဖာေနတာေလ ) ။ ဘာျဖစ္လို ဒီလိုေခၚတာလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ `` ဇာတ္ပြဲေတြမွာ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္ထုတ္ေတြကတဲ့ ဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခုမွာ ဘုရင္က ` ဟဲ့ ဂါမဏိ ´ လို့ ေခၚတဲ့အခ်ိန္ ၊ ဗိုက္ရြဲရႊဲနဲ႔ထြက္လာတဲ့ ပံုဏားလို လူကိုေခၚတာပါ´´ တဲ့ဗ်ာ ။ ( စာမတတ္ေပမတတ္ ေတာအၿငိမ့္ေလာက္ၾကည့္ဖူးတဲ့ သည္သေကာင့္သားသည္လည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ့လယ္ လူအရမ္းရႈပ္ေသာ (၀ါ) ေကာင္မေလးေတြမ်ားျပားေသာ စူပါမားကက္တစ္ခုေရွ့တြင္ စီးထားတဲ့ဖိနပ္ ျပတ္ေစေၾကာင္း ) ဒီလိုနာမည္ေတြကို မေက်နပ္လြန္းလို့ အခုဘေလာ့စေရးျဖစ္တဲက ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ေရြးခဲ့တဲ့ နာမည္ေလးက `` ခရီးသည္ traveller ´´ ပါ ။
လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးရဲ့ကိုယ္စား ေတာင္းပန္ပါရေစ ။ နာမည္ေျပာင္ေတြမ်ားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး ကဒ္ကို A4 စာရြက္နဲ့ ဒီဇိုင္းသစ္ထုတ္ရမွာမို့ `` ခရီးသည္ traveller ´´ ကို လိတ္တက္နာမည္ေျပာင္အျဖစ္သိေစဖို့ ရင္ခြင္ျပတင္းကို အာမခံေသာ့ျဖင့္ ခဏတာဖြင့္လွစ္လိုက္ပါတယ္။

`` အမွားမကင္းတတ္ၾကတာမို့ ´´

ကြ်န္ေတာ္တို့ ဗုဒြွဘုရားရွင္ေတာင္မွမိဘေက်းဇူးကို နို႔တစ္လံုးဖိုးသာဆပ္နိုင္ခဲ့လို့ ဆပ္မကုန္နိုင္တာ ``မိဘေက်းဇူး´´ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ကိုးလလြယ္ ဆယ္လဖြား ၀မ္းနဲ့လြယ္ေမြးခဲ့တဲ့ မာတာမိခင္က ပိုလို့ေတာင္ေက်းဇူးႀကီးပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္လည္းမိဘနဲ့ သားသမီးၾကား တစ္ခါတစ္ရံမွာ နားလည္မႈလြဲမွားလို့ ျပသနာအနည္းငယ္ေတာ့ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္ ။
ကြ်န္ေတာ့္မွာသူငယ္ခ်င္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ၊ သူမက မိန္းကေလး ျဖစ္ေပမယ့္အလုပ္ကို အရမ္းႀကိဳးစားတယ္၊ မိဘအေပၚလည္း သိတတ္လြန္းတဲ့ သမီးလိမြွာေလးပါ ။ ကြ်န္ေတာ္တို့ ေယာက္က်ားေလးေတြထက္ မိန္းကေလးေတြက မိဘအေပၚ သံေယာဇဥ္ ၊ သိတတ္မႈပိုပါတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးထဲက မိဘနဲ့ခြဲၿပီးသူမ ၿမိဳ႕မွာအလုပ္လုပ္ေနတာပါ။ အစားေကာင္းစားၿပီဆိုရင္လည္း အေမကိုသတိရတတ္ၿပီး ( ေမြးရပ္ဌာနီ ) အိမ္ျပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔အေမအတြက္ ၀ယ္သြားေလ့ရွိပါတယ္။ `` ဒီေနရာမွာတင္ ကြ်န္ေတာ္နဲ့ တက္တက္စင္ေအာင္ကြာတာ။ ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အိမ္ျပန္တိုင္း အေမ့အတြက္ တကူးတက၀ယ္ဖို့မေျပာနဲ့ အျပန္လမ္းမွာေရာင္းတဲ့ ငွက္ေပ်ာ္ေၾကာ္ေလးေတာင္မ၀ယ္ျဖစ္ဘူးေလ။ တစ္ခါတစ္ခါ အိမ္နားကအေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာင္ အိမ္ျပန္လာတိုင္း ဘာမုန့္မွမပါခဲ့ဘူးလို့ ကပ္ေေစးနဲေၾကာင္းမွတ္ခ်က္ျပဳ ခံရပါေသးတယ္။ ``စိတ္မရွိပါနဲ့ ငယ္ငယ္တဲက ေစ်းမ၀ယ္တတ္တဲ့ အက်င့္ပါေန့လို့ပါ´´ ´´
သူမအေၾကာင္းျပန္ဆက္ပါအံုးမယ္ ။ အ၀တ္အစားဆိုရင္လဲ သူ႔အေမနဲ့လိုက္မဲ့ အ၀တ္အစားကအစ၊ စုေဆာင္းမိသမွ်ပိုက္ဆံ အားလံုးပါဘဲ လူႀကံဳနဲ့တစ္မ်ိဳး ၊ ကိုယ္တိုင္တစ္သြယ္ ျပန္ပို့ေလ့ရွိပါတယ္။ `` ျပန္ပို့တိုင္း ကြ်န္ေတာ္္က ေဖေဖ့အတြက္ေရာလို့ ေနာက္ေျပာင္ၿပီး ေမးေလ့ရွိပါတယ္´´ အဲဒီေတာ့ `` ေဖေဖ့အတြက္က ေမေမရွိရင္ျပည့္စံုပါတယ္တဲ့ဗ် ´´။ `` သူေျပာတာေနာ္ အားလံုးလည္းမွတ္ထားၾက ´´ ဒီလိုနဲ့ သႀကၤန္ပိတ္ရက္ၿပီးလို့ ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ `` ဘယ္လိုလဲ မ xxx ေမေမနဲ့ အလြမ္းသယ္လို့၀ခဲ့ၿပီလား ´´ ေမးလိုက္ေတာ့ ``အလြမ္းတင္မဟုတ္ဘူး အေႀကြးပါ ၀ေအာင္သယ္လာခဲ့တယ္ ´´ လို့ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလးေျပာပါတယ္ ၊ တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းတစ္ေယာက္သိေနၿပီး ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြမို့ ``ပို့လိုက္တဲ့ပိုက္ဆံေတြ အိမ္မေရာက္လို့လား´´ ေမးၾကည့္ေတာ့ ေရာက္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ဆိုၿပီး သိလိုက္ရတာက အခုတစ္ေလာ( ဆိုေပမယ့္ ၾကာခဲ့ပါၿပီ ) အခ်ိဳ႔ေသာနယ္ေတြမွာေခတ္စားေနတဲ့ ေလာင္းကစား `` xx ´´ ႏွစ္လံုးထီ ႏွိပ္စက္လို့ပါတဲ့ဗ်ာ။ အဲဒီအတြက္ သူ႔သမီးပို့ေပးလိုက္တဲ့ ပိုက္ဆံကုန္တဲ့အျပင္ အေၾကြးထပ္တင္လို့ အဲ့ဒီအေၾကြး ကိုဆပ္ေပးပါမယ္ဆိုၿပီး အာမခံကာ `` အေၾကြးပါသယ္လာေၾကာင္း´´သိလိုက္ရပါတယ္။ မိဘနဲ့သားသမီးၾကား ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳခဲ့ ျဖစ္ရပ္ေလးကို ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းကိုယ္တိုင္ ခံစားခဲ့ရလို့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမကေတာ့ `` ငါ့ကို အခုအခ်ိန္ထိ သူ့ကိုေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့လို့ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳး ေရာက္ေနတာမို့ မေျပာပေလာက္တဲ့ အခိုက္အတံ့ ျပသနာတစ္ခုလို့ဘဲ ´´ သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ နားလည္သိတတ္တဲ့ ၊ ေျဖသိမ့္နိုင္စြမ္းရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုေလးစားမိပါတယ္။
မိဘဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ သားသမီးဘဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ `` ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈ ´´ လို့ ဆိုစကားရွိေပမယ့္လည္း အမွားမကင္းတတ္ၾကပါဘူး ။ မိဘနဲ့သားသမီးၾကား ဒီလိုျပသနာ ေလးေတြႀကံဳခဲ့ၾကရင္လည္း ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းလိုဘဲ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ဆံုးျဖတ္နိုင္ေစခ်င္ပါတယ္။ မိဘေက်းဇူးမဆပ္နိုင္ေသးေပမယ့္လည္း အလြယ္တကူ ရလာနိုင္တဲ့ ``အကုသိုလ္´´ ကို ၀ယ္ယူသလို မျဖစ္နိုင္ေစဖို့ ေရးသားရျခင္းပါ။ စိတ္သေဘာထားခ်င္း မတိုက္ဆိုင္လို့ မိဘနဲ့သားသမီး အားလံုးလိုလို အမွားမကင္းနိုင္တဲ့ အျခားေသာ ျပသနာမ်ိဳးေတြ ႀကံဳလာခဲ့ၾကရင္လည္း ေအးေဆးတည္ၿငိမ္တဲ့စိတ္ထားနဲ့ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုရေစခ်င္ပါတယ္။ ``သားသမီးမေကာင္း မိဘေခါင္း´´ ဆိုရုိးစကားေလးလို သားသမီးရဲ႔အမွားေတြရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ မိဘတိုင္းမညည္းမျငဴဘဲ ေခါင္းခံေျဖရွင္းၾကတာ သတိျပဳေစခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ မိဘေတြဘက္ကအမွားရွိခဲ့ရင္ `` မိဘမေကာင္း သားသမီးေခါင္း ´´ လို့ ဆိုစကားရွိေပမယ့္လည္း အျမင္ခ်င္းမတူ ၊ သေဘာထားခ်င္းမတိုက္ ဆိုင္တတ္တာေလးေတြနဲ့ေတာ့ မေကာင္းဘူး သတ္မွတ္လို့မရပါဘူး ။ မိဘတိုင္းက သားသမီးတိုင္း အတြက္ အေကာင္းဆံုးေတြ ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ မွားသြားတယ္ဆိုရင္လည္း မိဘတိုင္းမွာ သားသမီးေတြအတြက္ ႀကိဳးစားရင္းနဲ့ႀကံဳႀကိဳက္သြားတဲ့အမွားမ်ိဳးသာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ နားလည္နိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ခုကို သားသမီးတိုင္း ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

သတိထားစရာ စကားတစ္ခြန္း

တစ္ေန့တာအလုပ္ၿပီးလို့ အနားယူခ်ိန္ သက္ေတာင့္သက္တာနားရင္း ေရွ့မွာျမင္ေနရတဲ့ အျပာေရာင္ေကာင္းကင္ေအာက္က မိုးတိမ္တိုက္ေလးေတြစုရံုး အံု့ဆိုင္းေနၾကလို႔ ၀င္လုဆဲဆဲ ေနမင္းရဲ့အလင္းေရာင္က မေန႔ကေလာက္လွပေအာင္ေတာက္ပခြင့္မရခဲ့ႏိုင္ဘူးေလ။ ဒီလိုပါဘဲ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္အစဥ္ကလည္း စိမ္းမို့ေနတဲ့ ေတာင္ထြဋ္ေလးေပၚမွာ ျမဴခိုးေလလားထင္ရတဲ့ ျဖဴလႊလႊတိမ္တိုက္စုေလးေတြနဲ႔အတူ ဦးတည္ရာမဲ့ ေျပးလြင့္ေနျပန္ပါတယ္။ မိုးရာသီဆိုေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွာ သည္းသည္းမည္းမည္း မိုးရြာျခင္းမ်ိဳးမရွိသလို မိုးရြာၿပီးခဏဆိုရင္ဘဲ တိမ္ခိုးတိမ္တိုက္စုေလးေတြ ကြ်န္ေတာ္တို့အနားကျဖတ္သန္းလို့ ခဏျခင္းဘဲ အေအးဓါတ္ ပိုလာတတ္ပါတယ္။ အခုလိုေတာင္ေပၚ ေဒသမွာ ေနရတာအျမင္အာရံု ဆန္းသစ္ေနေပမယ့္ ေျမျပန့္ကိုေတာ့``လြမ္းေနပါတယ္´´ ။ ဒီလိုေနရာေဒသမ်ိဳးကို ေရာက္ဖူးမယ္ထင္မထားတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အစပိုင္းမွာ ရာသီဥတုနဲ့ သိပ္မရင္းႏွီးသလိုရွိေနေပမယ့္ ဒီလိုရာသီဥတုေလးကႏွစ္သက္စရာ ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ဒီမွာေနရင္း ခ်င္းတိုင္းရင္းသူေလးေတြနဲ့ စကားဖလွယ္မိတာေလးေတြ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြ `အေဖ´က သမီးကိုပိုခ်စ္ၿပီး `အေမ´က သားကိုပိုခ်စ္တယ္ လို့ၾကားဖူးတယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္လည္းတတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ အရွင္းနိုင္ဆံုး ရွင္းျပေပးပါတယ္။ မိသားစုတစ္ခုမွာ ``အေဖ´´က မိသားစုစား၀တ္ေနေရးအတြက္ ပိုက္ဆံရွာတယ္ ၊ `` အေမ ´´ ကေတာ့ မိသားစုစား၀တ္ေနေရး အတြက္ခ်က္ျပဳတ္ ေလ်ာ္ဖြတ္တယ္။ ဒီေတာ့ သူတို့ႏွစ္ေယာက္မွာ အားနည္းခ်က္ တစ္ခုစီရွိေနၿပီေလ ၊ အေဖ ကေတာ့ ေငြသာရွာႏိုင္ၿပီး အေမခရီးသြားလို့ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ခ်က္ျပဳတ္ ေလ်ာ္ဖြတ္ဖို့အတြက္ သမီးကိုပိုၿပီးအားကိုမွာပဲေလ။ အေမကလည္းဒီလိုပါဘဲ ေငြမရွာနိုင္ ၊ ပင္ပင္ပန္းမလုပ္နိုင္တဲ့အတြက္ ထမင္းခ်က္စရာ ထင္းခြဲ ၊ ေရခပ္ အနီးစပ္ဆံုး အားကိုးစရာက သားကိုဘဲေလ။ အဲဒီလိုအားကိုတာကို ပိုခ်စ္တယ္လို႔ အျပင္ပန္းသတ္မွတ္လို့ ရေပမယ့္ မိဘတိုင္းကေတာ့ သားေရာ၊ သမီးေရာ မခြဲျခားဘဲခ်စ္တတ္ပါတယ္လို့ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု အေမးရွိပါေသးတယ္ `` နင္တုိ့ျမန္မာေတြ ငါတို့ဆီကို လာရင္ ဟိုဟာမစားတတ္ဘူး ၊ ဒီဟာ``မစားတတ္ဘူး ´´ အဲဒီလို``မစားတတ္ဘူး´´ ေျပာတာသူတို့ မႀကိဳက္ၾကပါဘူးတဲ့ဗ် ။ `` ပါးစပ္ရွိၿပီး မစားတတ္ဘူးေျပာတာ´´ အဓြွိပြါယ္မရွိပါဘူး ``မႀကိဳက္ရင္မႀကိဳက္ဘူး´´ ေျပာပါတဲ့ ။ ဒီေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ့္တို့ ျမန္မာစကားကို ခ်င္းလူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ္ ေလးေလးနက္နက္ေတြးေၾကာင္း ၊ အေလးထားေၾကာင္းသိရလို့ ၀မ္းသာမိတဲ့အျပင္ အခုလိုပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေမးခဲတာကိုေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ေျပာေနက် အတိုင္း စကားကိုအလြယ္တကူနဲ့ အေလးအနက္မထားဘဲ မေျပာမိတာျဖစ္္ေၾကာင္း၊ ေျပာမိသူေတြ အတြက္လည္းခ်က္ခ်င္း ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာ လူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစကားကို အဓိပြါယ္ရွိရွိ ၊ ဘယ္ေနရာမဆို သတိထားေျပာဆိုသင့္ေၾကာင္းကို သင္ခန္းစာတစ္ခုရလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာ ၊ ဘယ္ေဒသေရာက္ေရာက္ ျမန္မာစကားရဲ့ နက္နဲတဲ့အဓိပြါယ္ေတြကို သိရံုနဲ့မလံုေလာက္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ျမန္မာအားလံုး စကားကိုသတိထားလို ေျပာဆိုၾကနိုင္ဖို႔ ေရးသားလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။

ကန္အေနာက္ဘက္ကနဂါးရံုဘုရား

ရိဒ္ကန္နားကအပန္းေျဖစရာေနရာ

၀ိဥာဥ္ေစာင္နတ္ဘုရားရဲ့ `` အသည္းပံုရိဒ္ေရကန္´´

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေနာက္ေျမာက္ေဒသ ၊ ခ်င္းျပည္နယ္ရဲ့ အေနာက္ေျမာက္ဘက္အစြန္ ၊ အိႏြွိယ- ျမန္မာနယ္စပ္နားက ျမန္မာ့ေရေျမေတာေတာင္ သဘာ၀ အလွဂုဏ္ေရာင္ထြန္းပေစၿပီး ခ်င္းျပည္နယ္ရဲ့အလွကိုေဖာ္က်ဴးလ်ွက္ ၀င့္ၾကြားစြာတည္ရွိေနတဲ့ အသည္းပံုရိဒ္ေရကန္ေလးကို ဖူးေမွ်ာ္ၾကည့္ရွုအက်ြမ္း၀င္လာၾကေစဖို့ သူ႔ရဲ႕ထူးျခားတဲ့ျဖစ္အင္ေလးေတြကို တိက်တဲ့ သမိုင္း မွတ္တမ္းမရွိခဲ့ေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွ ဆက္ၿပီး မွတ္တိုင္တစ္ခုစိုက္ထူေပးခ်င္ပါတယ္။ ဒီမွတ္တမ္းေလးကို စတင္ျပဳစုထားသူကေတာ့ ခ်င္းျပည္နယ္မွ အထက္တန္းျပ ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးငွားကာမွ ပံုျပင္ဆန္ဆန္ ၊ ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ေလးေတြကို စုစည္းလို႔ စတင္ျပဳထားတဲ့ ရိဒ္ေရကန္ အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးမွ အေျခခံထာၿပီး ျပန္လည္တင္ျပထားတာပါလို႔ ၀န္ခံပါရေစ။
ကမ္ဘာတစ္၀ွမ္း မေရတြက္ႏိုင္တဲ့ေရကန္မ်ားထဲမွာ အသည္းပံုစစ္စစ္ေရကန္ဟာ ဒီကန္တစ္ခုတည္းရွိတဲ့အျပင္ ေခ်ာင္းေရ ၊ ေျမာင္းေရလည္းစီးမ၀င္ ၊ မိုးမရြာတဲ့ ေဆာင္းႏွင္းထန္ တဲ့အခ်ိန္မွာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ကန္ေရေနာက္တဲ့ ထူးဆန္းတဲ့သူ့အျဖစ္ေၾကာင့္ အံဘြယ္တစ္ရပ္ျဖစ္ ပါတယ္။ ရိဒ္ေရကန္ရဲ့ အမည္ဖြင့္ဆိုခ်က္ေလးကိုရွင္းျပပါဦးမယ္ ၊ RHI ဆိုတာကေတာ့ ရိဒ္နတ္ဘုရားအမည္ပါ ၊ DIL -ေရကန္ျဖစ္ပါတယ္၊
ဒါေၾကာင့္မို ၀ိဥာဥ္ေစာင့္နတ္ဘုရား``ရိဒ္´´(RHI) နတ္ရဲ့အမည္ကို အစြဲျပဳၿပီး ရိဒ္ေရကန္ ( RHI DIL )လို့ ေခၚဆိုၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ၊ သမိုင္းပံုျပင္ေတြအရ ကန္ျဖစ္ေပၚလာပံု ေလးကေတာ့ ခ်င္းအႏြယ္၀င္မီဇိုလူမ်ိဳး ( အခုအိႏိြွယႏိုင္ငံ မီးဇိုးရမ္း ျပည္နယ္သား ) မ်ားနဲ့ ျမန္မာ ႏိုင္ငံရိဒ္ေဒသမွာ အမ်ားဆံုးေနထိုင္ၾကတဲ့ ဟြာလ္ငိုး (Huanlngo ) ေခၚ မီဇိုခ်င္းအႏြယ္၀င္တို႔ ၁၄၅၀ ခုႏွစ္ခန္႔မွာ ၿမိဳ႕ျပတည္ေထာင္ေနထိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒုတိယေျမာက္ ေဆြးပြီးၿမိဳ႔သူႀကီး ဟြာလ္ထန္ ( Hualthana ) ရဲ့ အိမ္မက္မွာ မုတ္ဆိတ္ေမႊးႏွင့္နတ္တစ္ပါးက ကုိယ္ေရာင္ျပၿပီး ငါသည္၀ိဥာဥ္ေစာင့္နတ္မင္းႀကီး ပူးရိအာ ( Pu.Riha ) ျဖစ္သည္ သင္တို့နတ္ဘုရားမ်ိဳးစံုကိုးကြယ္ ခဲ့ရေသာ္လည္း ၀ိဥာဥ္ေစာင့္နတ္မရွိေသးသျဖင့္ သင္တို့၏၀ိဥာဥ္မ်ားကို ေစာင့္ထိန္းဘို့ရန္ ႏြားေနာက္ျဖဴအသြင္ေဆာင္ကာ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္လာခဲ့ၿပီး သင္တို့အရပ္အေနာက္ေျမာက္ခရီး အတန္ကြာမွာ ေလ်ာက္ပတ္ေသာေနရာတစ္ခုေတြ႔ရွိရာ ခုႏွစ္ရက္ ၊ ခုႏွစ္ည ``သည္းေတာ္ပန္း´´ကာ အိုင္ႀကီးတစ္အိုင္အျဖစ္က်န္ခဲ့ေၾကာင္း ။ ``သည္းေတာ္ပန္း´´ ဆိုတာကေတာ့ `` ေရွးတုန္းကေရကန္အနား၀န္းက်င္ရြာမွာရွိတဲ့လူေတြေသၿပီး ၇ ရက္ေျမာက္ေန့မွာ ဒီေရကန္ကို ပင္ပင္ပန္းပန္းေရာက္လာၿပီး `` ဟိုလ္လိုပါးရ္ ´´ လို့ေခၚတဲ့ ပန္းတစ္မ်ိဳးကိုပန္ဆင္လို့ ဒီေရကန္ကစမ္းေရကို ေသာက္ၿပီးခ်ိန္မွာ သူတို႔ရဲ့အသည္းႏွလံုးထဲက အလြမ္း ၊ အေဆြး သန့္ေယာဇဥ္ အားလံုးကိုဒီကန္ထဲမွာခ်န္ထားၿပီး ၀ိဥာဥ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးထြက္ခြာသြားႏိုင္ခဲ့ပံုကို ဆိုလိုပါတယ္´´ ၊ ထိုအိုင္တြင္ငါစံစားေတာ္မူၿပီး ေသသြားသူအားလံုး၏ ၀ိဥာဥ္မ်ားငါ့ထံလာရမည္ဟု အိမ္မက္ေပးခဲ့ေၾကာင္း ၊ အိမ္မက္အရ ေရကန္ႀကီးကိုမွဴးမတ္မ်ားက လိုက္လံရွာၾကရာ ခုႏွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန့မွာ ေရအိုင္ႀကီးကို သြားေတြ႔ၾကၿပီး ၀ိဥာဥ္ေစာင့္ နတ္ဘုရား `` ရိဒ္ ´´ နတ္မင္းႀကီး၏အမည္ကိုအစြဲျပဳလို့ ``ရိဒ္ေရကန္´´ လို့ေခၚခဲ့ၾကပါတယ္။ ထိုနတ္ဘုရားအား ရည္စူးကာႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ႏြားေနာက္ျဖဴျဖင့္ အရပ္ရပ္မွ ပူေဇာ္ပသခဲ့ရတယ္လို့ သိရပါတယ္။
ရိဒ္ေရကန္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေရွဇိုးမီးခ်င္းေတြဟာ လူတစ္ေယာက္ေသဆံုးသြာလွ်င္ ထိုသူရဲ့၀ိဥာဥ္သည္ ေနာက္ဆံတင္းစြာျဖင့္ ဘ၀တစ္ပါးကူးရန္ ရိဒ္ေရကန္သို့လာခဲ့ရာ ကန္အနီးသို့အေရာက္မွာ အတိတ္ဘ၀ေမ့ရည္ `` ( LongLotui ) လံုးလိုေသြး ´´ လို့ေခၚတဲ့ `` စမ္းရည္ၾကည္ ´´ကိုေသာက္ၿပီး `` ေနာက္မလွည့္ပန္း´´ (Hoilopar ) `` ဟိုလ္လိုပါးရ္ ´´ လို့ေခၚတဲ့ ပန္းတစ္မ်ိဳးကို ပန္ဆင္လိုက္တဲ့အခါ လူ႔ျပည္ကို တမ္းတစိတ္မ်ားအားလံုး ေပ်ာက္ကြယ္ၿပီး ေပ်ာ္ရြင္စြာကန္ထဲသို႔ဆင္းသြားခဲ့တယ္လို႔ ယံုၾကည္ၾကလို႔ ယေန့အထိ မီဇိုးခ်င္းလူမ်ိဳးေတြရဲ့ သီခ်င္း ၊ ကဗ်ာမ်ားေတြမွာ `` ေသဆံုးသည္´´ ဆိုတဲ့စကားအစား `` ရိေရကန္သြားသည္ ´´ လို႔ သံုးႏႈန္းစပ္ဆိုၾကပါတယ္၊ ``မိမတိုင္ ၊ ဖမတိုင္ဘဲ ရိေရကန္ကိုသြားရသလား ´´ `` ရိေရကန္သြားဖို ဘယ္သူခြင့္ျပဳလိုက္သလဲ ´´စတဲ့ အလြမ္း ေတးေတြလဲ ေရးဖြဲ႔သီဆိုၾကပါေသးတယ္။
ရိဒ္ေရကန္ အနီးမွာ ဘယ္အခ်ိန္ကမွည့္ခဲ့မွန္း အတိအက်မသိရေပမယ့္ ယခုအခ်ိန္ထိ အမည္နာမေခၚဆိုဆဲျဖစ္တဲ့ ဆင္၀င္ခ်ိဳင့္ ၊ ဆင္၀င္ေတာင္ မ်ားလည္းရွိပါေသးတယ္ ၊ ကန္ရဲ့ပတ္လည္မွာရွိတဲ့ လယ္ကြင္းမ်ားစတင္တူးေဖာ္ခဲ့တဲ့ 1942 မွ 1950 အၾကားကာလမွာ ဆင္သြား၊ ဆင္စြယ္ေတြ မၾကာခဏေတြ႔ခဲ့ၾကလို႔ ရိဒ္ေရကန္မွာ တစ္ခ်ိန္က ဆင္သခ်ိၤဳင္း ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ သတ္မွတ္လို့ရပါေသးတယ္။ ဒီဆင္သခ်ၤဳိင္းအျဖစ္ကို သိရွိခဲ့တဲ့ အာသံကုလား သူေဌးတစ္ဦးဟာ ဆင္စြယ္လိုခ်င္ေဇာနဲ့ အလုပ္သမားေထာင္ခ်ီေခၚလာၿပီး ေရကန္ခန္းေအာင္ ေျမာင္းႀကီးေဖာက္ၿပီး ကန္ေရတစ္၀က္ေလာက္ခန္းသြားတဲ့အခ်ိန္ ၊ ၀ိဥာဥ္ေစာင့္နတ္ ဖန္ဆင္းလိုက္တဲ့ နဂါးေမာင္ႏွံဟာ အေမာက္ႀကီးမ်ားေထာင္ကာ ေရထဲကထလာလို႔ ကုလားေတြေၾကာက္အားလန္႔အားေျပးခဲ့ရာ ေသသူေသကုန္ၾကၿပီး ၊ မေသသူမ်ားမွာလည္း ဆံပင္ေမြးကြ်တ္သည္အထိဖ်ားနာခဲ့တယ္လို့ ပံုျပင္ဆန္ဆန္သိရေပမယ့္ ေရကန္ရဲ့ေတာင္ဘက္မွာ `` ကုလားေျမာင္းေခ်ာက္ ´´ လို႔ ေခၚတြင္ဆဲေခ်ာက္ႀကီးတစ္ခုသက္ေသရွိေနပါေသးတယ္ ။
သူမ်ားအျမတ္တႏိုးကိုးကြယ္ခဲ့တဲ့ နတ္ေရကန္ကို မစူးစမ္းဘဲ ဖ်က္ဆီး ၊ ေစာ္ကားမိခဲ့လို့ ထိတ္လန့္ၾကၿပီး ဒီယံုၾကည္မႈကို သူတို႕ေတြ သက္၀င္လာလို႔ ဗုဒြွဘာသာႏွင့္ တူေသာ အာသံကုလားမ်ား ပြင့္လင္းရာသီေရာက္တိုင္း ရိဒ္ေရကန္ကို တဖြဲဖြဲလာေရာက္ၾကၿပီး ႏွစ္လည္ ၊ ရက္လည္ ပံုစံကဲ့သို့ နာေရးကိစြွျဖင့္ ပူေဇာ္ပြဲမ်ားလုပ္ေလ့ရွိေၾကာင္း ၊ သူတို့ပင့္ေဆာင္ လာေသာ ဘုန္းႀကီးမ်ားက ေရကန္ကို လက္ခုပ္ျဖင့္ခပ္သရဇြွုယ္ျပဳၿပီး ကန္ေရထဲသို့ပိုက္ဆံ အေၾကြမ်ားပစ္က်ဲ ၊ အေမႊးနံ့သာရည္မ်ားေလာင္းခ်ၿပီး ေညာင္ပင္ႀကီးေအာက္မွာတရားနာ ခဲ့ၾက ေၾကာင္းသိရပါတယ္၊ ရွိရွိသမွ်မေရမတြက္နိုင္တဲ့ ေရကန္အေျမာက္အမ်ားထဲမွာ အသည္းႏွလံုးပံုသ႑ာန္ ရိေရကန္တစ္ခုသာရွိႏိုင္ေၾကာင္း ၊ မိုးရာသီ မိုးေရေၾကာင့္ေရတက္ လာခ်ိန္ အသည္းပံုပ်က္ေတာ့မည့္အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ကန္ရဲ့အေရွ့ဘက္ ေတာင္ကုန္းေအာက္ရွိ ၃ ဖာလံုေလာက္ရွိတဲ့ သဘာ၀ေျမေအာက္လွိဳင္ေခါင္းမွတစ္ဆင့္ ေရမ်ားဒေဟာသြန္ခ်ကာ အသည္းပံုမပ်က္ေအာင္ သဘာ၀ကထိန္းသိမ္းေစာင္ေရွာက္ပံုကလည္းသူ႔ရဲ့ထူးျခားခ်က္ေလး တစ္ခုပါ ။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးေရၾကည္လင္လ်က္ရွိၿပီး အေအးဓါတ္လြန္ကဲတဲ့ ဒီဇင္ဘာလ ေႏွာင္းပိုင္းမွာ ရဲရဲနီေအာင္ႏွစ္စဥ္ေရေနာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီလိုေရေနာက္တဲ့ ရိဒ္ေရကန္ကို ေရွးအခါက နဂါးမ်ားမိတ္လိုက္ခ်ိန္ျဖစ္လို့ ေရေနာက္ျခင္းျဖစ္တယ္လို့တစ္မ်ိဳး ၊ နတ္ေဆးေပးခ်ိန္ျဖစ္လို့ ေရကန္ေနာက္ျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ တစ္ဖံု လူေတြက ထင္ေၾကးအမ်ိဳးမ်ိဳး ေပးၾကပါေသးတယ္ ၊ အသည္းပံုေရကန္ရဲ့ ပတ္လည္အနား ၂.၅ မိုင္ရွိၿပီး ပ်မ္းမွ်အနက္ ေပ ၅၀ နက္ ပါတယ္ အနက္ဆံုးေနရာမွာေတာ့ ေပ ၆၀ ရွိပါတယ္။ ကန္ရဲ့အနားပတ္လည္မွာ ၀ိဥာဥ္ ၿခံစည္းရိုးပင္လို့ေခၚတဲ့မိုးမခပင္ေတြက ၿခံစည္းရိုးစိုက္ထားသလို ၀န္းရံေပါက္ေရာက္ေနၿပီး ကန္ေရစပ္မွာေတာ့ ၾကာျဖဴ ၊ ၾကာနီနဲ့ ေဗဒါပန္းမ်ား ဖူးပြင့္ေနပါတယ္။ မိုးမခပင္ေတြေပၚမွာ သစ္ခြပန္းမ်ိဳးစံု ဖူးပြင္ေနတာကလည္း သြားေရာက္သူတို့ရဲ႔ စိတ္ကိုၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ့ ေစပါတယ္။ စိမ္းမို့မို့ေတာင္ကုန္းႀကီးမ်ား၀န္းရံထားတဲ့ လယ္ကြင္းျပင္ရဲ့အလယ္မွာရွိတဲ့ ျပာလဲ့လဲ့ ေရကန္ႀကီးက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ေရေျမသဘာ၀နဲ့ ရူခင္းေတြကိုစိတ္၀င္စားတဲ့ ႏိုင္ငံျခား ခရီးသည္ေတြအတြက္ေရာ၊ ကြ်န္ေတာ္တို့လို ေျမျပန္သားေတြအတြက္ပါေလ့လာစရာ ၊ စိတ္အပန္း ေျဖစရာ ေနရာတစ္ေနရာျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေရကန္မွာ လည္ပတ္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အေပ်ာ္စီးစက္တပ္ေလွငယ္ေလးေတြြ၊ ႏွစ္ေယာက္စီး ေျခနဲ့နင္းေလွာ္လို႔ရတဲ့ ေလွငယ္ေလးေတြလဲရွိပါတယ္။ ေရမကူးတတ္လို့ အႏြွရာယ္ကို ေၾကာက္ရင္ေတာ့ အသက္ကယ္အက်ၤီီ ေလးေတြ၀တ္ထားလို့ရပါတယ္။ ကန္ရဲ့ အေနာက္ဘက္ ကုန္ျမင့္ေပၚမွာလည္းနဂါးရံုဘုရားကို တည္ထားလို့ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ရင္း ၊ စိတ္အပန္းေျဖရင္း ရိဒ္ေရကန္ကို တစ္ေခါက္ေလာက္လာလည္ၾကပါလို႔ ဖိတ္ေခၚပါရေစ။

ရိဒ္ေရကန္ပတ္၀န္းက်င္ကအပန္းေျဖစရာေနရာေလးပါ

ဒီလိုစက္ေလွနဲ့သြားလည္မလား

Zokhawthar ဇိုေကာသာနဲ့ တီအို ( TIAU ) ေခ်ာင္း

အသည္းပံုရိဒ္ေရအိုင္ေလး

တိမ္ေတြၾကားကခ်င္းအိမ္ကေလး

စပ္စုမိသမွ်ပံုေလး

WARMILY WELCOM FROM NEW HAIMUAL

လူ႔ခႏြွာကိုယ္မွာ ေရဓါတ္ကသံုးပံုတစ္ပံုနဲ့ ဖြဲ႕စည္းထားတယ္လို့သိရပါတယ္ ဒီလိုဆိုရင္ လူတစ္ေယာက္အသက္ရွင္ရပ္တည္ဖို႔အတြက္ သန္႔စင္တဲ့ေသာက္သံုးေရ ရရွိဖုိလိုတာၿပီေလ `` အေရးထဲ ေရသန္႔ေၾကာ္ျငာေနျပန္ပီ´´ `` ဒါဆို Next နဲ့ေက်ာ္လိုက္ေလ ´´ ဟိုးဟိုး မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔ဦး ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ေရသန္႔ေၾကာ္ျငာနဲ႔ လံုး၀မဆိုင္လို႔ပါ။
အခုကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္ေတာင္ေပၚေဒသတစ္ခုရဲ့ ေရရရွိမႈနဲ႔ ေနထိုင္မႈ ဓေလ့ ေလးကို ေျပာခ်င္တာပါ။ UNDP ရဲ့စီစဥ္ေပးမႈေၾကာင့္ 12ေပ ပတ္လည္ ၊ အျမင့္ 8 ေပေလာက္ရွိတဲ့ အုတ္ေရကန္ေလးကို ရြာထိပ္ကုန္ျမင့္ျမင့္ေလးဆီမွာ ေဆာက္လုပ္ထားၿပီး တစ္ရြာလံုးအတြက္ အားကိုးစရာ ေရကန္ေလးဆီကို ရြာနဲ့ 7 မိုင္ေလာက္ေ၀းတဲ ငွက္ေပ်ာေတာ ( ရြာလို့သတ္မွတ္ရမွာဘဲ ) ဒီ စိမ့္ေရအိုင္ေလးကေန အခ်င္း၂လက္မေလာက္ရွိတဲ့ပိုက္နဲ႔ တစ္ရြာလံုးကလုပ္အားေပးလို့ ပိုက္လိုင္းသြယ္တန္းထားၾကတယ္ေလ။
အုတ္ကန္ပတ္၀န္းက်င္က အျမင့္ျဖစ္လို့သန့္ရွင္းေနၿပီး္ အမိုးဖံုးထားပါတယ္။ ရြာထဲကိုအဓိကပိုက္လိုင္းတစ္ခုကေန တစ္လက္မ ေလာက္ရွိတဲ့ ပိုက္လံုးေသးေလးေတြကို ျဖန္႔ခြဲလို့ရြာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ျမဳပ္လိုက္ ေဖာ္လိုက္ ျဖန္႔ေ၀ေပးပါတယ္ ေရကိုရြာက လူႀကီးတစ္ေယာက္က ညေနပိုင္းမွာအခ်ိန္ေပးၿပီး အားလံုးအညီအမွ်ရေအာင္ျဖန့္ေပးတာပါ။ ေရခပ္ခ်ိန္ဆိုရင္ ဒန္ေရတေကာင္းေတြ ၊ ပံုးေတြ ၊ ဒန္အိုးေတြနဲ့ကိုယ္စီနဲ့ ကားလမ္းေဘးက နီးစပ္ရာပိုက္ေတြနားမွာ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ တန္းစီေစာင့္ယူၾကရတာပါ။ ဒီလိုေန႔တိုင္းရရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရန္ကုန္ထက္ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပမွာပါ။ ရန္ကုန္မွာဆိုရင္ ေျမေအာက္ ပိုက္လိုင္းေတြကေန တစ္ၿမိဳ႕လံုး ဆက္သြယ္ထားၿပီး ေရတြန္းလႊတ္စက္ေတြကေန ၿမိဳနယ္စံုေအာင္ တြန္းပို႔ထားတာေလ `` မွတ္ခ်က္- မီးလာလွ်င္´´ ၊ ေတာင္ေပၚမွာ ကေတာ့ ေရတြန္းလႊတ္စက္ေတြြြ၊ လ်ွပ္စစ္မီးေတြမလိုဘဲသဘာ၀တရားက ရြာအေရာက္ ပို႔ေပးထားေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဒီလမ္းေပၚမွာသြားေနတဲ့ ကားသမားတစ္ခ်ိဳ႕က သူတို့ကားအင္ဂ်င္ေရလဲခ်င္လို့ ပိုက္ကိုဓါးနဲ့ျဖတ္ၿပီးလိုသလိုသံုး ေနာက္ၿပီးဒီတိုင္းထားခဲ့တာေတြ ၊ လားနဲ့ကုန္သယ္ တဲ့သူေတြ ကလည္း လားကိုေရတိုက္တာတို့ သူတိုသံုးခ်င္တာသံုးၿပီးဒီတိုင္း ထားခဲ့တာေတြရွိလို့ ရြာကို ေရမေရာက္လို့ လူငယ္ေတြစုၿပီး ပိုက္လိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လိုက္ဆက္ ခဲ့ရတဲ့အႀကိမ္ေပါင္း မနည္းပါဘူး။ သြယ္တန္းထားတဲ့ စိမ့္ေရကန္မွာေရမရွိလိုမေရာက္တာက တစ္ဖံု ေႏြဘက္မွာဆို သူတို့ေတြအတြက္ေတာ္ေတာ္အခက္အခဲရွိပါတယ္- ေသာက္ေရနဲ့ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ဖို့ အတြက္သံုးေရးကို အဓိကထားသယ္ယူသိုေလွာင္ထားၿပီး ေရမ်ားမ်ားရတဲ့ေန့မွာ တစ္ကိုယ္ေရ သန့္ရွင္းေရးအတြက္သံုးၾကပါတယ္၊ ေနတိုင္းေရ မရတာမ်ိဳးေတာ့မရွိပါဘူး၊ ေရရတာ အနည္း/ အမ်ားဘဲကြာပါတယ္ ၊ ေရလံုလံုေလာက္ေလာက္မရေပမယ့္ ခံႏိုင္ရည္ရွိၾကပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္ တို႔လဲ ေရာက္လာတာရက္နဲနဲၾကာလာၿပီဆိုေတာ့ ခံႏိုင္ေရရွိလာပါၿပီ- ျပန္လာရင္ေတာ့ `` အနားမကပ္ၾကနဲ့ေဟ့ ႀကိဳတင္သတိေပးမယ္ ´´ အဲေလာက္လဲမဆိုးေသးပါဘူး
ေရကိုေခြ်တာသံုးေနရေပမယ့္ ဘ၀ကိုစိတ္ခ်မ္းခ်မ္း သာသာပဲျဖတ္သန္းၾကပါတယ္ ေတာင္ေပၚေဒသမွာ သူတို့စိုက္ပ်ိဳးလို့ထြက္ရွိတဲ့ ေတာင္ယာစပါးက မျဖစ္စေလာက္ဆိုေတာ့ ဆန္အျပင္အျခားအဓိကအားထားစိုက္ပ်ိဳးတာကေတာ့ ေျပာင္းဖူးပါ၊ ေျပာင္းဆန္ကို အသီးအရြက္ ၊ အသားနဲ့ေရာျပဳတ္ထားတဲ့ `` စဘူသီး SABUTI ´´ လိုေခၚတဲ့ အစားအစာေလးကေတာ့ ခ်င္းေတာင္တန္းရဲ့ ထူးျခားတဲ့ အစားအစာတစ္မ်ိဳးပါ အသားဟင္းဆိုတာကေတာ့ သူတို့ေမြးျမဴထားတဲ့ ၾကက္ ၊ ၀က္ ၊ ႏြားေနာက္ စတဲ့ တိရိစြာြန္ေတြကို တစ္အိမ္အိမ္ကေပၚ (သတ္) မွ ၀ယ္ယူစားေသာက္ၾကပါတယ္ - ကြ်န္ေတာ္ အခုေရာက္ေနတဲ့ေနရာက အႏိြွယနယ္စပ္နဲ႔ နီးလို့ထင္ပါတယ္ အေလးခ်ိန္ ခ်ိန္တြယ္ပံုကေတာ့ ကီလိုဂရမ္ (KG) နဲ့ ၀ယ္ယူေလ့ရွိပါတယ္ ခ်င္းလူးမ်ိဳးေတြအမ်ားစု ကိုးကြယ္တာက ခရစ္ယာန္ဘာသာပါ ( KRISTIAN ) ခ်င္းစကားကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံထဲမွာတင္ စားကားေျပာဆိုပံု 40 ေက်ာ္ရွိတယ္လို့သိရပါတယ္- တစ္ခါတစ္ရံသူတို့ခ်င္းေတာင္သိပ္နားမည္တာမ်ိဳး ေလးေတြရွိ ပါတယ္ ၊ အခုကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ ဟိုင္မြာရြာသစ္ေလးမွာေတာ့ မီဇိုရမ္ခ်င္းစကားကို အေျပားမ်ားပါတယ္ ၊ သူတို့ရဲ့အလွဴပြဲေလးက တကယ္ရိုးစင္းပါတယ္ လာတဲ့သူေတြစိတ္ႀကိဳက္ စားႏိုင္ေအာင္ မ်ားမ်ားခ်က္ၿပီး လက္ရည္တစ္ျပင္တည္းစားေသာက္ ၾကတာပါ။ ဆန္ေကာထဲမွာ ငွက္ေပ်ာဖက္ခင္းၿပီး အလယ္ေခါင္မွာ အသားဟင္းတစ္ခြက္ထားလို့ ထမင္းေတြကို ေဘးပတ္လည္မွာထမင္းေတြကိုပံုလို့ လူငါးေယာက္ေလာက္ ၀ိုင္းလို႔စားေသာက္ ၾကပါပံု ေလးကလည္း စြဲမက္စရာရိုးရာဓေလ့ေလးပါ ၊ ခ်င္းတိုးရင္းသားအားလံုး အသား၊ ငါး စတာေတြကို ဆီမထည့္ဘဲ ေပါ့ေပါ့ေလးျပဳတ္ထားတဲ့ ဟင္းခ်က္နည္းကေတာ့ ေျမျပန့္နဲ့မတူတဲ့ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ပံုေလးပါ ဟင္းကို ဆားေပါ့ေပါ့ခ်က္ထားၿပီး ထမင္း၀ိုင္းမွာကေတာ့ ဆား ၊ ျငဳပ္သီး ၊ ဂ်င္း စတာေတြကို တစ္ပန္းကန္စီထားၿပီးစားေသာက္ၾကပံုေလးက စားေသာက္သူ အားလံုး ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္စားႏိုင္ေအာင္ တေျပးညီခ်က္ျပဳတ္ထားပံုေလးက ေခ်းမ်ားတတ္တဲ့ သူေတြအားလံုးအတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုး ခ်က္ျပဳတ္ထားတာမို့ အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးေၾကာင္း ထင္ဟပ္ေစပါေတာ့တယ္ ၊ ဟိုင္မြာရြာသစ္ေလးကေနၿပီး တစ္ဖက္အိႏိြွယ ႏိုင္ငံရဲ့ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ Mizoram မီဇိုရမ္ျပည္နယ္ခြဲ ၊ Zokhawthar ဇိုေကာသာ ရြာေလးကို တီအို ( TIAU ) ေခ်ာင္းေလး တစ္ခုျခားထားၿပီး နယ္စပ္တံတားတစ္ခုနဲ႔ ဆက္သြယ္ထားပါတယ္၊ ဇိုေကာသာရြာေလး ကေန မီဇိုရမ္ျပည္နယ္ခြဲကိုသြားမယ္ဆိုရင္ လမ္းမွာ `` အိုင္ေဇာ´´ ရြာေလးကိုေရာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ ၊ အိုက္ေဇာရြာေလးမွာေတာ့ မီဇိုရမ္ခ်င္းလူမ်ိဳးေတြေနထိုင္ၾကၿပီး ဆန္းသစ္တဲ့ ရွူခင္းေလးေတြနဲ့ သာယာတဲ့ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ေလးမွာလည္း တစ္ေထာက္နားရင္း လည္ပတ္နိုင္ပါေသးတယ္၊ တစ္ဆင့္ဆက္ သြားမယ္ဆိုရင္လည္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ အိုက္ေဇာျပည္နယ္ခြဲကို ေရာက္မွာျဖစ္တယ္လို့သိရ ပါတယ္ - သြားလည္ၿပီးရင္လည္းထူးျခားတဲ့ လူေနမႈအျမင္သစ္ေလး ေတြကို ေဖာ္ျပေပးပါအံုးမယ္ ၊ အခုပို့ေလးကို ဖတ္ၿပီးခဲ့ရင္လည္း ကြ်န္ေတာ္တို့ရဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြေနတဲ့ေတာင္ေပၚ ရြာေလးေတြကို တစ္ေခါက္ေလာက္ေရာက္ေအာင္လာလည္ဖို့အတြက္ ခ်င္းေတာင္တန္းရဲ႕့ ကိုယ္စား အခုေရာက္ေနတဲ့ ဟိုမြာရြာသစ္မွရြာသူရြာသားေတြရဲ႔ကိုယ္စား WARMILY WELCOM FROM NEW HAIMUAL ဟိုင္မြာရြာ သစ္ေလးကေန ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါရဲ့ဗ်ာ၊
ဟိုင္မြာရြာသစ္ကေနၿပီး ရိဒ္ေရကန္ နဲ့တစ္ဖက္အႏိြွြယနိုင္ငံ ျပည္နယ္ခြဲေလးရဲ့ မီဇိုရမ္ခ်င္းရြာ ေတြကိုလည္း သြားေရာက္လည္ပတ္နိုင္ပါေသးတယ္

ခ်င္းျပည္နယ္ခရီးသြားမွတ္တမ္း

ခ်င္းျပည္နယ္ခရီးသြားမွတ္တမ္း

ကြ်န္ေတာ္က၀န္ထမ္းတစ္ဦးပါလို့ ပီယ၀ါစာမက်ဘဲ မိတ္ဆက္ပါရေစ ၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ အခ်ိန္မေရြး ေနရာေဒသမေရြး တာ၀န္ေပးလာရင္သြားရမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမွာေလ ဌာနကေပးတဲ့တာ၀န္တစ္ခုနဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္ ရိဒ္ေခါဒါရ္ၿမိဳ႕နယ္ ဟိုင္မြာရြာသစ္ကို သြားေရာက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရမယ္တဲ့
နာဂစ္ႏွိပ္စက္လို႔ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာေနရတာၿငီးေငြ႔ေနတာေၾကာင့္ ေလေကာင္း ေလသန့္ေလးရွဴရိႈက္ရင္း တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း (က်န္းမာမွ အလုပ္လုပ္ႏိုင္မွာေလ ) ကိုယ္မေရာက္ဘူးတဲ့ေဒသကိုလည္းသြားရ ေနာက္တစ္ခုက ေျပာရမွာေတာ့ ခပ္ရွက္ရွက္ `` ရွက္ေတာ့ပါဘူး ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ ´´ ရန္ကုန္ကေနကေလးကိုေလယာဥ္ကလဲ ပထမဆံုး စစီးရမွာေလ ျမန္မာ့ေျမကို ေလယာဥ္ေပၚကေန တစ္၀ႀကီးၾကည့္ခြင့္ရမွာဆိုေတာ့ ျမန္ျမန္သြာ ခ်င္လွၿပီ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းက ခရီးစဥ္ဖ်က္လို့ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေစာင့္လိုက္ရလို့ စိတ္တိုမိေသးတယ္ ``စိတ္တိုတတ္တာကလည္းေမြးရာပါအက်င့္ဆိုုေတာ့ ´´ ေလယာဥ္ေပၚ မွာကေတာ့ အိပ္ခ်င္တာေတာင္အိပ္မငိုက္ႏိုင္ဘဲ တစ္၀ႀကီးေငးခဲ့တာေပါ့ ေတာသားၿမိဳ႔ကို ေရာက္သလိုေလ ကေလးေရာက္တဲအထိပါပဲ အဆင္ေျပပါတယ္
အလုပ္ေဖာ္သူငယ္ခ်င္းကလည္းကေလးက သူ႔အိမ္ရွိေတာ့ သူညီကိုဖုန္းဆက္ေပးထားၿပီးသား သူ႔ညီေလဆိပ္ကိုလာႀကိဳတယ္ေလ ကေလးၿမိဳ႔ကလည္းေတာ္ေတာ္သာယာပါတယ္ လမ္းေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ၿမိဳ႕အဆင့္အတန္းမီ တည္းခိုခန္းေကာင္းေကာင္းေတြလဲရွိ သြားလာေရးလည္း အဆင္ေျပတယ္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကလည္း အစားအေသာက္ကအစ ေတာ္ေတာ္ဧည့္၀တ္ေက်ပါတယ္ ေနာက္ေန့မနက္မွာဘဲ ခ်င္းေတာင္တန္းကားဂ်စ္ကားနဲ ရိဒ္ေခါဒါရ္ၿမိဳ႔ကို ခရီးႏွင္္ခဲ့တယ္
``ေျပာရဦးမယ္ ဂ်စ္ကားဆိုလို႔ျမင္ဘူးသေဘာက္က စက္မႈဇုန္ကထုတ္တဲ အလ်ားမဆိုသေလာက္ ရွည္တဲ့ကားေလးေတြပဲေလ
အံ့ၾသမိတာနဲ့ စပ္စုၾကည့္လိုက္တယ္ ``၀ါသနာေၾကာင့္လည္းပါတာေပါ့ ´´ ဒီေတာ့ကားဆရာက
မပူပါနဲ့ ကားကအင္ဂ်င္ပါ၀ါ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္တဲ့ ငိုေတာင္ငိုခ်င္တယ္ ဟင့္ ဟင့္ `` မယံုခ်င့္ယံုခ်င္ဟုတ္ကဲ့ေပါ့ ´´ စိတ္ထဲကေတာ့ ေတာင္ဆင္း ေတာင္တက္မွာေမာင္းေနရတာ ဘယ္driver မွ ကိုယ့္အသက္ကိုစြန္ၿပီး မေကာင္းတဲ့ ကားကိုေမာင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူးေလ လို့ေတြးမိတယ္
ကားထြက္ခါနီး လိုက္ပို့တဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ့ညီက အစ္ကိုေတာင္ေပၚမွာထမင္းစားရင္ ခ်င္းေတြ ခ်က္တဲ့ဟင္းကေပါ့တယ္ ``ဆား´´ကို Chi က်ီရ္``ျငဳပ္သီး´´ကို Hmarcha မွာရ္ခ်ား ဒါေလးမွတ္သြားဆိုလို နဂါးႏိုင္ေပါက္က်ိဳင္းလိုမဟုတ္ဘဲ စကားႀကီးႏွစ္ခြန္းကို Not book မွာ ေရးမွတ္ခဲ့တယ္ေလ ဒီလိုနဲ႔ ကားစထြက္ၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာ 9မိုင္ကို ေရာက္ေတ့ာခဏရပ္ၿပီး ကားဆရာက သူ႔ေဘးက ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးႀကီးကို လမ္းခရီးမွာ ေန့ခ်င္းေပါက္ေရာက္ေအာင္ဆုေတာင္းၾကမယ္ဆိုေတာ့ ခ်င္းမႀကီးက ကားေပၚပါလာတဲ့ ခ်င္းလူမ်ိဳးခရီးသည္ေတြကို ခ်င္းလိုေအာ္ေျပာၿပီး အားလံုးၿငိမ္ေနၾကတယ္ တတြတ္တြတ္ရြတ္ ၿပီးသြားေတာ့ အားလံုးက `` အာမင္ ´´
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အရိုေသေပးရံုကလြဲလို့ ဘာေအာ္ရမွန္းမသိ ၿငိမ္ေနရတယ္
ေၾသာ္ ဒါကလည္းသူတို့ရဲ့ ရိုးရာဓေလ့နဲ့ ယံုၾကည္မႈကိုး ကြ်န္ေတာ္တို့ေျမျပန္႔မွာလည္း တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ကားဆရာမ်ားကို ျမင္ဘူးပ ကားထြက္ခါနီးရင္စီရာရင္ေပၚ လက္ျဖာယွက္လို႔ ဘုရားရွိခိုးၾကတာ အခုမွသတိရမိတယ္ အိမ္ကထြက္ခါနီးမွာ မာတာမိခင္က ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲကို မွတ္မွတ္ရရထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ဘုရားစာအုပ္ အခုေတာ့မမွီေတာ့ၿပီ ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ ခရီးေဆာင္အိတ္ကို ႀကိဳးနဲတုတ္ထားၿပီေလ `` ဒီေနရာမွာ စကားစပ္မိလို႕ ကြ်န္ေတာ့္အရင္ ဒီေဒသကိုသြားခဲ့ဘူးတဲ့ ေနာင္ေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ စကားကို တစ္ဆင့္ျပန္ပြားလိုက္မယ္ ခရီးေဆာင္အိတ္ဆိုလို႔ အေကာင္းစာေတြမယူသြားနဲ႕ ပ်က္ဆီးကုန္ပါမယ္ အလကားဘဲ လိုအပ္တာကိုေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ စံုေအာင္ပါႏိုင္ဖို့ ပီနံေဘးလြယ္အိတ္နဲ့ ထည့္သြား ၾကေနာ္ ´´ ဒီလိုနဲ႔ကားဆက္ထြက္လို႔ သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ တေျဖးေျဖးျမင့္လာတဲ့ေေတာင္ေလး ေတြကိုေက်ာ္ရင္း Driver ရဲ့ ကားေမာင္းကြ်မ္းက်င္မႈ ၊ ကားရဲ့အင္ဂ်င္ကလည္း အစပိုင္းမွာေျပာခဲ့ သလိုတကယ္ေကာင္း တဟီးဟီးနဲ့ ေတာင္ေပၚလမ္းသြယ္ေလးေတြကို ေကြ႔၀ိုက္ေရွာင္တိမ္းရင္း သိုင္ငင္ ဆိုတဲ့ ရြာေလးကိုေရာက္ေတာ့ ထမင္းစားနားခ်ိန္မွာ ဖိုးျပားေျပာတဲ့` ျငဳပ္သီးနဲ့ ဆား´ စကားႀကီး ႏွစ္ခြန္းကေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္သားလား ထမင္းစားေသာက္ၿပီးၾကေတာ့ ေန့ခ်င္းေရာက္ဖို့အေရး ခရီးဆက္ထြက္ၾကတာေပါ့ - သိုင္ငင္ အထိလမ္းကေတာ့ ေအးေဆးေလ အရင္တုန္းက မူဆယ္လမ္းကို သြားဘူးထားေတာ့ ေၾကာက္စိတ္မရွိ ေပ်ာ္ေနေသးပါတယ္ သိုင္ငင္ကေက်ာ္ေတာ့္ ေတာင္ေတြက တျဖည္းျဖည္းျမင့္သထက္ျမင့္လာတယ္ လမ္းကအတန္ အသင္ေကာင္းေပမယ့္ ေတာင္ေတြကမတ္လာေတာ့ နည္းနည္လန့္လာတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘးနားကခ်င္းအမ်ိဳးသမီးႀကီးကေတာ့ အိပ္ၿမဲအိပ္ေနဆဲ သူတို႔အတြက္ကေတာ့ ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာေပါ့ ေတာင္ျမင့္လို့ အေအးဓါတ္နဲနဲပိုလာေပမယ္ အဲကြန္းလြတ္ထားတဲ့ ကားနဲ့ ခရီးသြားရသလိုပါလား ကုန္ခိ်န္အမ်ားႀကီးတင္ထားေပမယ့္လည္း ကားကစီးလို့ေကာင္းေအာင္ ညိမ့္ညိမ့္ေလးမို ကိုယ္တိုင္လည္း အိပ္ငိုက္ခ်င္ပါတယ္ တစ္ခါ တစ္ခါ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ တို့ကားေအာက္က တိမ္တိုက္စုေလးေတြ ေနာက္ၿပီးထမင္းစားနားခဲ့တဲ့ ေတာင္ေပၚရြာေလးက ျမင့္တယ္ထင္ခဲ့တာ အဲဒီေတာင္ကိုေကြ႔၀ိုက္တက္ေနတုန္းၾကည္လိုက္ေတာ့ ပ်ပ်ေလးသာ ျမင္ရတယ္ေလ ကြ်န္ေတာ္ဒီစာေရးတာကို ခ်င္းလူမ်ိဳးေတြဖတ္လိုက္ရရင္ ဒီစာေရးတဲ့ေကာင္ အေျခာက္လို့ ေျပာမွာေသခ်ာတယ္ ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကားေခါင္းခန္းက လိုက္လာတာေလ ေခါင္းခန္းေနာက္ခန္းက ကုန္ေတြၾကားမွာလိုက္တဲ့ ကေလးမေလးေတြ က ေရွ့ေနာက္အမီွရွိေပမယ့္ ေဘးဘယ္/ညာမွာဘာမွအကာမရွိ ခ်ိဳင့္မွယိမ္းလိုက္ရင္ မေတြး၀ံ့စရာ အေလ့အက်င့္မရွိရင္ အိပ္ငိုက္ၿပီးျပဳတ္က်ႏိုင္တယ္ေလ က်လို့ကေတာ့ မဟူရာေခ်ာက္နက္ထဲ က်သလို အစဘယ္မွာမွန္းသိမွာမဟုတ္ဘူး - ကိုလြင္မိုးရဲ့ ခ်င္းေတာင္ခရီးသြားမွတ္တမ္းထဲမွာ ေျပာတဲ့ ခ်င္းကားေတြက ထင္းေတြတင္ၿပီး ေတာင္ေအာက္ကိုတအိအိ ဆင္းလာတာေတြလိုက္ေသးတယ္ ေနာက္ထပ္ Model အသစ္တစ္ခုက ကေလးေလးေတြ ဟိုနားဒီနားစီးတဲ သံုးဘီးဆိုင္ကယ္ေလးေတြလဲ ျမင္ခဲ့ရေသးပါတယ္ ျမင္ကြင္းဆန္းဆန္းေလးေတြနဲ႔ ၾကည္ႏူးစရာပါ ေျမျပန္႔နဲ႕မတူဘဲ အခုလို ျမင့္မားတဲ့ ေတာင္ေပၚ ေဒသကိုစသြားခဲ့ဘူးလို့ေၾကာက္စိတ္ေတြရွိေနေပမယ္ သူတို့ရဲ႔ ေတာင္ေပၚ ဓေလ့ေလးေတြကေတာ့ ဆန္းျပားၿပီး သဘာ၀ရႈခင္းေလးေတြကိုၾကည့္ရင္းေရးမွတ္မဆံုးေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးနည္းနည္းၾကမ္းေပမယ္ သူတို႔ေတြရဲ့ေနထိုင္စားေသာက္ပံု ေလးေတြ အလုပ္အကိုင္ေလးေတြကို အခ်ိန္ရရင္စပ္စုၿပီး ထပ္တင္ပါဦးမယ္ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႔ေလးမွာ ျမန္မာနိုင္ငံမွာအထင္ရွားဆံုး လူသိပ္မသိေသးေပမယ္ ႏိုင္ငံျခား ခရီးသြားေတြအရမ္းစိတ္၀င္စားတဲ့ အသည္းပံုရိဒ္ေရအိုင္ကိုလည္းသြားေရာက္စပ္စုၿပီးအခ်ိန္ရရင္ ေရးတင္ေပးပါမယ္ အခုေတာ့ လက္လွမ္းမီွသေလာက္ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေလးေတြ ၾကည့္လိုက္ပါဦးဗ်ာ



ကြန္နက္ရွင္မေကာင္းလို့ေနာက္မွဘဲပံုေလးေတြတင္ေပးပါမယ္

* ေဒါသစိတ္ *

ခရီးသြားရင္း အပ်င္းေျပ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ xxx
ဒီဂ်ာနယ္က မႈခင္းဂ်ာနယ ္ ၊ သတင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက
“ ေလာဘ ” ထက္ “ ေဒါသစိတ္” ေၾကာင့္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ မႈခင္းကမ်ားတယ္
* ေဒါသစိတ္ * တဲ့ ၾကားရတာနဲ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္တာ
ေန့စဥ္ေန့တိုင္း မိမိက်င္လည္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ကေန အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အလြယ္တကူေရာက္လာႏိုင္တာက
ဒီ ေဒါသစိတ္ ( ေဒါသျဖစ္စရာ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ) ။
လက္တစ္ကမ္းက အလြယ္တကူရွိေနတဲ့ ဒီ * ေဒါသ* ျဖစ္စရာအေၾကာင္းအရာေလးေတြကို
ကိုယ္ဆီဖိုမေရာက္ဖို ( ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ ) ထိန္းဖို႔ ခက္လိမ့္မယ္။
လြယ္မေယာင္နဲ႔ ခက္တဲ့အထဲမွာ ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ထိန္းရတာလဲ
ေခါင္းစဥ္တစ္ခုနဲ႔ တည္ရွိေနတယ္ ။
အလိုမက်မႈေလးေတြကစၿပီး စိတ္ဆိုး စိတ္တိုမိတာေတြကေန အဆံုးစြန္ထိ မိုက္မဲတတ္ၾကတယ္ ။
အလိုမက်မႈဆိုတာလည္း ကိုယ္ပိုင္ဆန္ဒနဲ႔ အျမင္ေတြမတူလို႔ ၊ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ခုအေပၚ နားလည္မႈမေပးႏိုင္တာေတြဘဲေလ xxxxxx ဒီေတာ့ ကိုယ္ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခု အေပၚကို နားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစာရင္း “ ေဒါသစိတ္ ” ေလးေတြ ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ၾကပါေစxxx

( */.* )
~ traveller

Traveller ရဲ႕ Blog ခရီး…

Traveller တို႔ေတာ့ အခုေခတ္စားေနတဲ့ … ( Information Technology ) IT ကို စိတ္၀င္စားလို႔ ….. blog တစ္ခြင္ကို……ခရီးႏွင္ခဲ့တယ္…..ေရာက္တတ္ရာရာသြားရင္း…..Blog တစ္ခုရဲ႕….အေရးပါမႈကို…သိခဲ့ရတယ္…..( IT) ေခတ္ထဲမွာ….ေနထိုင္ရာပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုအေပၚ… မူတည္ၿပီး….ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာႏိုင္ဖို႔…..Blog ကို….စေတြ႕ခဲ့တယ္….. ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္လို….စိတ္ကူးေလးေတြကို….ပံုေဖာ္ခြင့္ရွိတယ္…..အေရာင္မ်ိဳးစံုကို..စိတ္ႀကိဳက္….ခ်ယ္သခြင့္ရွိတယ္….… ဒီ Blog မွာ…..ဖန္တည္းသူ(Blogger)ရဲ႕….. စိတ္ကူးပံုရိပ္ေတြက…… ထင္ဟပ္(အသက္၀င္)ေနမွာေတာ့… အေသအခ်ာပဲေလ….ဥပမာ- …… Traveller အေနနဲ့… သူ႔…ပတ္၀န္းက်င္က….မိသားစုတစ္ခုအေပၚ…ရန္လိုစိတ္/မနာလိုစိတ္ေတြနဲ႔…..မေကာင္းေၾကာင္းေတြကိုဘဲ….ဒီ Blog မွာ ေျပာေနမယ္ဆိုရင္…… တစ္အိမ္တက္ဆင္း……မေကာင္းသတင္းေတြယူၿပီး….အတင္းအဖ်င္းေျပာတဲ့ blog ႀကီးပါ…Bloggerႀကီးပါလို႔…….ျမင္မွာပဲေလ……..သတင္းယူၿပီဆိုမွေတာ့…. ဒီမိသားစုရဲ႔…. မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့….သတင္းကိုဘဲယူၿပီး…ေကာင္းတဲ့သတင္းေတြကိုဘာလို႔မယူခဲ့တာလဲ….အေကာင္းနဲ႔အဆိုး…. ဒြန္တြဲၿပီး…. ျဖစ္တည္ေနတဲ့….သဘာ၀တစ္ခုကို ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းသိၾကမွာပါ….ဒီေတာ့… ေခတ္သစ္ Blogger တို႔အေနနဲ႔…. တစ္ဖက္စြန္းက်တဲ့အယူအဆေတြကို…. အတိတ္မွာခြာခ်ခဲ့ၿပီး…. အေကာင္းနဲ႔ အဆိုးကို ႏႈိင္းယွဥ္လို႔…. ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေ၀ဖန္ရင္းနဲ႔…… လူသားပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးအတြက္…. အလွပဆံုးပန္ခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ / blog pages ေလးေတြ……ႀကိဳစားပံုေဖာ္ေပးၾကပါလို႔…..

Traveller

ေရႊေရာင္ခံစားမႈ (၁)

Feeling ဆိုဒါ… စိတ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး….ခံစားမႈတစ္ခုလို႔ သိၾကမွာပါ… ဟုတ္ၿပီ… Golden Feeling ဆိုေတာ့ “ ေရႊေရာင္ခံစားမႈ ” ေပါ့ ….. ခံစားမႈဆိုေတာ့ … ( စိတ္ထဲက ေတာင္းတမႈ/ျဖစ္ခ်င္မႈ(ဆန္ဒ) ရွိလို႔ေပါ့ ….. “ မင္းဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ” လို႔ေမးလာရင္ ….ျပန္ေမးခ်င္ပါတယ္…ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာလဲ…… လက္ရွိအခ်ိန္မွာလား… မေသခင္ေန႔အထိ… တစ္ခုတည္းေသာ ဆန္ဒတစ္ခုလား… လက္ရွိအခ်ိန္မွာေတာ့…..အခုေန႔လည္ (12း00) နာရီရွိၿပီ….“ ထမင္းဆာေနတယ္ ” ဆိုေတာ့ ထမင္းစားဖို႔ပဲေပါ့……..ေလာေလာဆယ္ျဖစ္ခ်င္တာေလ…… ေနာင္ျဖစ္လာမဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ……..ရည္မွန္းထားတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ဆန္ဒတစ္ခုကို…..Golden Feeling လို႔ … တင္စားေပးခ်င္တယ္………ဒါေပမယ့္…စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္လို႔… ဆိုရမွာပဲ…..
လက္ေတြ႔ဘ၀နဲ႔ ကြာတာကိုး……ဘယ္ေလာက္ပဲကြာပါေစ….လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္….စိတ္ထဲက ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုေတာ့…ရွိၾကမွာပါ….. အဲဒီရည္မွန္းခ်က္ရွိၿပီဆိုမွေတာ့…. ျဖစ္ခ်င္တဲ့ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ …. အၿမဲတမ္းအေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္…. ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ.. ဘယ္လိုႀကိဳးစားရမလဲ…. စိတ္ကူးေလးေတြရွိေနမယ္.. စိတ္ကူးေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း… ခံစားမႈေလးေတြက .. ေရႊေရာင္ခံစားမႈ(Golden Feeling ) တစ္ခုျဖစ္တည္ေနမွာေပါ့ .. ဒါဟာမ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္တိုင္းမွာ ရွိသင့္ပါတယ္…….
အဲဒီစိတ္ကူးပံုရိပ္ေလးေတြကို…..လက္ရွိအေျခအေနမွာ….
အံ၀င္ခြင္က်မျဖစ္ႏိုင္ေသးရင္ေတာင္မွ….အနီစပ္ဆံုးနဲ႔ .. အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္… အၿမဲတမ္းႀကိဳးစား ပံုေဖာ္ေနၾကပါလို႔…တိုက္တြန္းရင္းနဲ႔….


Traveller

ေရႊေရာင္ခံစားမႈ….( ၂ )

ကြ်န္ေတာ္ရဲ့၀ါသနာက… ခရီးသြားရျခင္း….. (သို႔ ) ကုန္သြယ္ခရီးသြားရျခင္း……..ေက်ာင္းၿပီးတဲ့ေနာက္……အေရာင္းအ၀ယ္ (ကုန္သည္) လုပ္ငန္းကိုဘဲေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…….အေရာင္းအ၀ယ္(ကုန္သည္) ဆိုေပမယ့္ …. ကိုယ့္ေဒသထြက္ကုန္ေတြကုိ… ၿမိဳ႕ႀကီးေတြဆီ…သြားေရာင္း….. ၿမိဳ႕ႀကီးေတြဆီက ဆန္းသစ္တဲ့ကုန္စည္ေတြကို.. ကိုယ့္ေဒသဆီုျပန္ေရာင္း…….ဆုိတဲ့ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ကုန္သည္အလုပ္ကေန… ခြဲထြက္ၿပီး…… နယ္စပ္ၿမိဳ႕မွတစ္ဆင့္… ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြဆီသုိ႕ ….သမာအာဇီ၀က်က်…. ေရာင္း၀ယ္.. လုပ္ကိုင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…. .အစပိုင္းမွာေတာ့ …..လမ္းပန္းဆက္သြယ္မႈအခက္အခဲ… ၊ ကိုယ္ေရာင္းမယ့္ကုန္စည္ေတြ…. တရား၀င္ေရာင္းခ်ခြင့္ရရွိဖို႕အတြက္… ရံုးလုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ရျခင္း…….တရား၀င္တင္ပို႕ခြင့္ရၿပီးေနာက္မွာ …ကိုယ့္ရဲ့ကုန္စည္ေတြအေပၚ… အရည္အေသြးမမီ…. ပုပ္သုိးပ်က္ဆီးျခင္းေတြအတြက္… တစ္ဖက္ႏိုင္ငံကုန္သည္ရဲ့….ေစ်းႏွိမ္ခံရမႈေတြနဲ႕…..အခက္အခဲေတြ….ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္…….အရင္းသာသာအျမတ္ေငြေလးနဲ႔ …. ကိုယ့္ျမန္မာျပည္ထဲကို….. သြင္းကုန္(အစကေတာ့မသိခဲ့ပါ)… ျပန္၀ယ္ခဲ့ပါေသးတယ္….. ကိုယ့္စိတ္ကူးနဲ႔…. အေရာင္းသြက္မယ္ထင္တဲ့..ကုန္စည္ေတြ၀ယ္ခဲ့ၿပီး…..စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေရာက္မွ ….သြင္းကုန္ခြင့္မရွိတဲ့ကုန္စည္ေတြျဖစ္လို႔….အသိမ္းခံရၿပီး….( အရုပ္ျပင္း)..အရင္းျပဳတ္ခဲ့ဘူးပါေသးတယ္….ဒါေပမယ့္ …. အခုအခ်ိန္မွာေတာ့….. ကုန္သြယ္ေရးဇုန္ႀကီးေတြတည္ေဆာက္ၿပီး….. Company..ပိုင္..အေအးခန္း/သိုေလွာင္ရံုေတြမွာ…. ရာသီကုန္သစ္သီး၀လံေတြနဲ႔…. ေရထြက္ပစ္စည္း…စတာေတြကို… သိုေလွာင္ထားၿပီး…ရံုးလုပ္ငန္းပိုင္းေဆာင္ရြက္… ကုိယ္ေရာင္းမဲ့..ကုန္စည္ေတြကို ၀ယ္သူစိတ္ႀကိဳက္ျပင္ဆင္ထားၿပီး… ေလလံစနစ္နဲ႔… တစ္မ်ိဳး…အရည္အေသြးျမင့္ပစ္စည္းေတြျဖစ္လို႔… ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ေစ်းေခၚၿပီး…. ခပ္မာမာေရာင္းႏိုင္ခဲ့လို႔…. အျမတ္အစြန္းေတာ္ေတာ္ရခဲ့ေပါ ့ …… တစ္ဖက္ကုန္စည္ေတြကို၀ယ္ယူၿပီး… သြင္းကုန္ျပန္သြင္းခ်ိန္မွာလည္း…. တရား၀င္သြင္းခြင့္ရွိတဲ့..ကုန္ပစ္စည္းေတြကို.. ရံုးတြင္းမွာေၾကျငာထား…အပတ္စဥ္ထုတ္…commerce journal..ေတြမွာ…အသိေပးေဆာင္းပါးေတြ….သြင္းကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြေဖာ္ျပ…on line licence စနစ္နဲ႔ လိုင္စင္ေတြကို … ေန႔ခ်င္းၿပီးထုတ္ေပး… အခြန္ေဆာင္ၿပီး…. ေန့ခ်င္းကားထြက္ခြင့္…ရရွိတဲ့အတြက္….အခုအခ်ိန္မွာေတာ့… အေခါက္ေရမ်ားေလ…ကိုယ္တြက္က်န္ေလ…ဆုိသလိုေပါ့…ဒါ့ေၾကာင့္ကြ်န္ေတာ့္လိုဘဲ… မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ…လက္ေတြ႕က်က်လုပ္ကိုင္ၿပီး… ႀကီးပြားတိုးတက္ေစဖို႔ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔….. “ကုန္သြယ္မွန္ကန္….နယ္စပ္ျမန္ဆန္…အေခါက္ေရမ်ားေလ…ကိုယ္တြက္က်န္ ” ဆိုတဲ့စာသားေလးကို… ဘ၀တူမ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြအတြက္… ေရႊေရာင္ခံစားမႈလက္ေဆာင္အျဖစ္…… ေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ား….

Traveller